تأثير چسب مخاطي حاوي تانيك اسيد و عصاره‌ي سنجد به همراه مداخله‌ي روانشناختي بر رفلكس گگ

مقدمه: بسياري از اعمال دندان‌پزشكي باعث تحريك رفلكس گگ مي‌شود. تاكنون پژوهش‌هاي انجام شده براي كاهش اين رفلكس كم اثر، وقت‌گير و يا تهاجمي بوده است. در مطالعات قبلي، تأثير تانيك اسيد و عصاره‌ي سنجد بر كاهش رفلكس گگ تأييد شده است. هدف از انجام اين مطالعه، بررسي اثر سينرژيك تانيك اسيد و عصاره‌ي سنجد به فرم چسب مخاطي (پچ) به همراه مداخله‌ي روانشناختي در كاهش رفلكس گگ بود. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه‌ي كارآزمايي باليني، تعداد 128 نمونه به شيوه‌ي غيراحتمالي آسان و از بين بيماراني كه در سال 1399 و 1400 به دانشكده‌ي دندان‌پزشكي اصفهان مراجعه كردند، انتخاب شدند. افراد انتخاب شده به 4 گروه تقسيم شدند. گروه‌ها شامل گروه دريافت‌كننده‌ي پچ به تنهايي، گروه دريافت‌كننده‌ي مداخله‌ي روانشناختي به تنهايي، گروه دريافت‌كننده‌ي پچ و مداخله‌ي روانشناختي و يك گروه شاهد دريافت‌كننده‌ي دارونما بودند. داده‌ها جمع‌آوري و به وسيله‌ي آزمون‌هاي Chi-Squareو McNemarمورد ارزيابي قرار گرفتند. سطح معني‌داري 0.001 p value در نظر گرفته شد. يافته‌ها: آزمون Kruskal-Wallisنشان داد كه بين ميانگين تغييرات نمره‌ي رفلكس گگ در 4 گروه، تفاوت معني‌دار وجود دارد. در تكميل آن، آزمون Mann-Whitney نشان داد كه بين گروه چسب مخاطي (پچ) و سايكولوژي تفاوت معني‌دار وجود دارد. نتيجه‌گيري: در گروه دريافت‌كننده‌ي چسب مخاطي حاوي تانيك اسيد و عصاره‌ي سنجد به همراه مداخله‌ي روانشناسي، بيشترين تأثير بر كاهش رفلكس گگ مشاهده شد.