ديدگاه دانشجويان دندان‌پزشكي شهر اصفهان در مورد محيط يادگيري و ارتباط آن با فرسودگي تحصيلي

مقدمه: كيفيت محيط يادگيري در يادگيري فراگيران مؤثر است و ويژگي‌هاي خاص محيط يادگيري بر فرسودگي دانشجويان پزشكي تأثير مي‌گذارد. اين مطالعه با هدف تعيين ديدگاه دانشجويان دندان‌پزشكي در مورد محيط يادگيري دندان‌پزشكي و ارتباط آن با فرسودگي تحصيلي انجام شد. مواد و روش‌ها: در مطالعه‌ي مقطعي حاضر در سال 1400 به بررسي دانشجويان دندان‌پزشكي عمومي شهر اصفهان از دانشگاه‌هاي علوم پزشكي اصفهان و آزاد اسلامي واحد اصفهان (خوراسگان) به روش نمونه‌گيري آسان پرداخته شد. داده‌ها با استفاده از پرسش‌نامه‌ي «زيرشاخه‌ي باليني فرسودگي شغلي» و پرسش‌نامه‌ي «محيط يادگيري دانشكده‌ي‌ دندان‌پزشكي» از طريق شبكه‌هاي اجتماعي واتسپ و تلگرام جمع‌آوري گرديد. داده‌ها با استفاده از آزمون‌هاي Mann-whitney U، Kruskal–Wallis، Spearman و Linear Regression تجزيه و تحليل شد (0.05 p value ). يافته‌ها: از 300 دانشجوي داوطلب با ميانگين سني 2.72 ± 24.25، تعداد 54.7 درصد زن بودند. نمره‌ي كيفيت محيط يادگيري 0.30 ± 2.92 از 5 ارزيابي شد. بالاترين نمره‌ي كيفيت محيط يادگيري مربوط به بعد سازماندهي برنامه‌ي آموزشي (0.45 ± 3.13) بود. نمره‌ي فرسودگي تحصيلي 0.66 ± 2.61 از 5 گزارش شد. بالاترين نمره‌ي فرسودگي تحصيلي دانشجويان مربوط به بعد بار اضافي (0.87 ± 3.34) بود. بين كيفيت محيط يادگيري و فرسودگي تحصيلي، ارتباطي معكوس مشاهده شد (0.2- =r و 0.001 p value ). نتيجه‌گيري: دانشجويان دندان‌پزشكي اصفهان كيفيت محيط يادگيري و نيز فرسودگي تحصيلي خود را در حد متوسط گزارش كردند. با توجه به ارتباط معكوس بين كيفيت محيط يادگيري و فرسودگي تحصيلي، پيشنهاد مي‌شود مداخلاتي در جهت ارتقاء كيفيت محيط يادگيري و به تبع آن كاهش فرسودگي تحصيلي دانشجويان در دستور كار قرار بگيرد.