شماره ركورد
1362746
عنوان مقاله
بررسي اثر پارامترهاي درسينگ تك لبه بر عملكرد سنگزني فولاد سختكاري شده Mo40 با استفاده از ابزار سنگ انگشتي
پديد آورندگان
غلامپور درزي ، جواد دانشگاه تهران - دانشكده مهندسي مكانيك , حداد ، محمدجعفر دانشگاه تهران - دانشكده مهندسي مكانيك , رحماني ، اميرسجاد دانشگاه تهران - دانشكده مهندسي مكانيك
از صفحه
25
تا صفحه
30
كليدواژه
درسينگ , بارگذاري سنگ , زبري سطح , فولاد Mo40 , سنگ انگشتي
چكيده فارسي
سنگزني انگشتي روشي مناسب براي بهبود زبري سطح در ديوارههاي قطعات و مناطق با دسترسي دشوار ميباشد. معمولاً اين فرايند بدون آمادهسازي سنگ قبل و در هنگام انجام عمليات سنگزني مورد استفاده قرار ميگيرد كه باعث كاهش عملكرد مناسب فرايند ميگردد. انجام درسينگ و استفاده از محيط خنككار - روانكار مناسب اما تا حد زيادي بر خصوصيات سطحي، آلودگيهاي زيستمحيطي، سلامت كارگران و هزينههاي ماشينكاري اثرگذار است. در اين پژوهش، براي اولينبار، اثر شرايط درسينگ (عمق درسينگ و سرعت پيشروي ابزار درسر) و نيز سرعت پيشروي قطعهكار در هنگام سنگزني قطعهكار فولاد سخت Mo40 در دو محيط خنككار - روانكار سنتي و روانكاري كمينه مورد بررسي قرار گرفته است. زبري سطح و بارگذاري سنگ در شرايط گوناگون سنگزني از خروجيهاي حائز اهميت ميباشد. نتايج آزمايشهاي عملي نشاندهنده بهبود زبري سطح در شرايط درسينگ نرم ميباشد. همچنين ايجاد يك زبري سطح مطلوب با استفاده از تكنيك روانكاري كمينه در مقابل روش سنتي استفاده پيوسته از خنككار - روانكار همراه با كاهش چشمگير مصرف سيال برشي از نتايج آزمايشهاي عملي ميباشد. بارگذاري بيشتر چرخ سنگ در محيط روانكاري كمينه نسبت به روش سنتي خنككار - روانكار از ديگر نتايج بهدستآمده ميباشد.
عنوان نشريه
مهندسي مكانيك مدرس
عنوان نشريه
مهندسي مكانيك مدرس
لينک به اين مدرک