مقاله مروري:‌ مروري بر زيست‌فناوري تكثير و پرورش دلقك‌ماهي‌ها (Amphiprion sp.) به عنوان گونه مدل آزمايشگاهي

شقايق‌ماهي‌ها، ماهيان زيبا و منحصربه‌فرد از راسته اووالنتاريا (Ovalentaria)، خانواده دوشيزه‌ماهيان (Pomacentridae) و زيرخانواده دوشيزه‌ماهيان (Pomacentrinae) هستند كه با 30 گونه مختلف در آب‌هاي نواحي استوايي و نيمه استوايي جهان پراكنش دارند. شقايق‌ماهيان به دليل بسياري از ويژگي‌هاي زيستي از جمله برخورداري از جثه كوچك، تمايل به قلمروهاي كوچك، دوشكلي جنسي، هرمافروديتيسم متوالي، فركانس توليدمثلي بالا، جذابيت بصري، سهولت در تخم‌ريزي و منطبق شدن با محيط اسارت، به‌سرعت به يكي از محبوب‌ترين ماهيان زينتي دريايي تبديل شدند كه اين براي مقاصد اكولوژيك، مباحث علمي و اهداف تجاري بسيار ارزشمند است. آنها نخستين ماهيان مناطق مرجاني بودند كه در محيط اسارت با موفقيت تكثير شدند، هرچند در مقياس تجاري پرورش آنها همواره با چالش‌هايي همراه بوده و موفقيت در اين خصوص، منوط به رعايت قواعد فني توليد، به ويژه افزايش نرخ بقاء نوزادان است. توسعه روش‌هاي تكثير و پرورش مناسب در مقياس تحقيقات آزمايشگاهي، براي دانشمندان علاقه‌مند به استفاده از شقايق‌ماهيان به عنوان يك ارگانيسم مدل بسيار ارزشمند است. از اين‌رو، در اين مطالعه به قواعد زيست‌فناوري توليد اين ماهيان شامل سيستم پرورش مولدين، مولدسازي و نگهداشت مولدين، رژيم غذايي، بستر تخم‌گذاري، سيستم‌هاي معمول پرورش لارو، روش پرورش بدون مراقبت مولدين و ساير نكات كاربردي ذيربط براساس آخرين يافته‌هاي علمي پرداخته شد.