نقش ايدئولوژي در خلق باورهايِ متضاد از غرب در نمايشنامه جعفرخان از فرنگ برگشته بر اساس آرايِ آلتوسر

اين مقاله سعي دارد تا با تمركز بر آراي جامعه شناسي گئورك زيمل، سازوكار و شكل گيري فرم ستيزه در منتخبي از نمايشنامه هاي محمد يعقوبي را مورد مطالعه قرار دهد. ستيزه، به عنوان يك فرم تعامل اجتماعي، سنتز عناصري است كه همواره هم برعليه هم و هم براي هم كاركرد دارند. از اين رو، اين مقاله سعي دارد تا با تأكيد بر فرم ستيزه از منظر زيمل به اين پرسش پاسخ دهد كه اين مفهوم چگونه در روابط شخصيتهاي نمايشنامه هاي محمد يعقوبي شكل گرفته است؟ به نظر مي رسد مفهوم ستيزه در اين نمايشنامه ها در ساختاري دوگانه و تقابليِ طبيعت/فرهنگ آشكار شده است و در ستيزهاي كه ميان روابط شخصيت ها بروز پيدا مي كند، به مثابۀ يك فرم ارتباطي نمود روشنتري پيدا مي كند. اين فرم تعاملي، شكلي از وحدت و تعادل در نوشتار را نيز برمي سازد. فرومي كه در ساحت تقابل هاي زنانه/مردانه عينيت مي يابد. از اين رو، اين مقاله، نخست مفهوم و كاركرد فرم ستيزه با تأكيد بر آراي زيمل را مي كاود، سپس با روش تحليلي- توصيفي به تحليل و تطبيق اين فرم در نمايشنامه هاي مورد نظر خواهد پرداخت.