فراتحليل اعتماد سازماني و تسهيم دانش

مقدمه: تسهيم دانش يكي از كليدي ترين فرآيندهاي مديريت دانش است كه انجام اثربخش آن نقش بسزايي در دستيابي به اهداف مديريت دانش ايفا مي كند. عوامل بسياري بر تسهيم دانش كاركنان تأثير دارند كه يكي از مهمترين آن ها، عامل اعتماد است. اعتماد يكي از اجزاي مهم و تأثيرگذار در هر مدلي از تسهيم دانش سازماني است. بر همين اساس در تحقيق حاضر تلاش شده است با نگرشي جامع و با استفاده از روش فراتحليل، تحقيقات انجام‌شده دربارۀ رابطۀ تسهيم دانش و اعتماد سازماني مورد بررسي قرار گيرد.روش شناسي: تحقيق حاضر ازنظر هدف، كاربردي است كه با استفاده از روش فراتحليل انجام شد. جامعه آماري تحقيق شامل مطالعات در دسترس در رابطه با اعتماد سازماني و تسهيم دانش است كه در بين سال‌هاي 1385 تا 1401 و 2000 تا 2022 در پايگاه هاي اطلاعاتي (فارسي و انگليسي) منتشر شده اند. تعداد نمونه ها پس از اعمال ملاك هاي ورود و خروج و با استفاده از روش نمونه گيري هدفمند، به 72 مطالعه رسيد. قياس اندازه اثر، ضرايب همبستگي بود و تحليل آماري با نرم افزار جامع فراتحليل انجام شد.يافته ها: نتايج فراتحليل نشان داد اندازه اثر در مدل اثرهاي تصادفي براي مؤلفۀ اعتماد نهادي برابر با 0.468، براي مؤلفۀ اعتماد فردي (شناختي، عاطفي) برابر با 0.428 و براي سازۀ اعتماد سازماني برابر با 0.446 است كه طبق معيار كوهن (1988) هر سه اندازه اثر تركيبي به‌دست‌آمده، اندازه اثر متوسط به بالا محسوب مي شود. همچنين بررسي نقش متغيرهاي تعديل كننده نشان داد رابطۀ اعتماد سازماني و تسهيم دانش تحت‌تأثير متغير «محل تحقيق» است، به‌گونه‌اي كه اين ميزان اثر در تحقيقات انجام‌شدۀ داخلي (ايران) به ميزان 0.482 افزايش يافت.نتيجه گيري: بر پايۀ اندازه اثرهاي به‌دست‌آمده مي توان دريافت كه بين اعتماد سازماني و مؤلفه‌هاي آن (نهادي و فردي) و تسهيم دانش رابطه وجود دارد. به عبارتي، متغير اعتماد سازماني عاملي تأثيرگذار در تسهيم دانش ارزيابي مي شود؛ بنابراين ضروري است مديران سازمان ها و شركت ها توجه بيشتري به اعتماد كاركنان نمايند.