بررسي تأثير جو سازماني بر اشتراك دانش و رفتار كار نوآورانه (مورد مطالعه: شركت ‌هاي دانش ‌بنيان استان فارس)

مقدمه: اين پژوهش با هدف بررسي تأثير جو سازماني بر اشتراك دانش و رفتار كار نوآورانه كاركنان شركت هاي دانش‌ بنيان و انجام شده است.روش شناسي: پژوهش حاضر بر اساس هدف، كاربردي و ازنظر روش گردآوري اطلاعات، آزمايشي است. جامعه آماري اين پژوهش شامل تمامي كاركنان رسمي شركت هاي دانش‌بنيان استان فارس در سال 1400 است. بر اساس فرمول كوكران، حجم نمونه آماري 190 نفر است. به‌منظور گردآوري داده ها از پرسشنامه استاندارد جو سازماني جين و همكاران (2015)، پرسشنامه اشتراك دانش جين و همكاران (2015) و پرسشنامه رفتار كار نوآورانه جانسن (2004) استفاده شد. براي تحليل داده از آزمون هاي تحليل عامل تأييدي و مدل‌يابي معادلات ساختاري در نرم افزار اسمارت پي ال اس استفاده شد. مقدار پايايي پرسشنامه به كمك آلفاي كرونباخ محاسبه گرديد.يافته ها: نتايج نشان داد جو سازماني بر رفتار كار نوآورانه تأثير مستقيم و مثبت دارد (4.160t=). همچنين جو سازماني بر اشتراك گذاري دانش تأثير مستقيم و مثبت دارد (9.522t=). از طرفي اشتراك گذاري دانش نيز به‌صورت مستقيم تأثير معنادار و مثبتي بر رفتار كار نوآورانه دارد (2.575t=). جو سازماني به‌واسطه اشتراك گذاري دانش بر رفتار نوآورانه تأثير غيرمستقيم دارد (3.516z=). تأثير مثبت غيرمستقيم جو سازماني بر رفتار كار نوآورانه به‌واسطه اشتراك دانش افزايش يافته است.نتيجه گيري: نقش مثبت اشتراك دانش در ارتباط بين جو سازماني و رفتار كار نوآورانه نشان‌دهنده جايگاه و اهميت فرايند به اشتراك گذاري دانش در شركت هاي دانش بنيان است. بر اين اساس شركت‌هاي دانش‌ بنيان، به‌منظور استفاده بيشينه از رفتار كار نوآورانه كاركنان خود مي‌بايست جو سازماني مناسبي را جهت اشتراك گذاري دانش در بين كاركنان خود فراهم نمايند.