مقايسه اثربخشي درمان پذيرش و تعهد و شناختي- رفتاري بر اختلال ميل/ برانگيختگي، صميميت جنسي و خودپنداره جنسي زنان

هدف پژوهش مقايسه اثربخشي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد و درمان شناختي- رفتاري بر اختلال ميل/ برانگيختگي جنسي، صميميت جنسي و خودپنداره جنسي زنان متاهل مراجعه كننده به مراكز مشاوره شهر اصفهان بود. طرح پژوهش نيمه‌تجربي با پيش‌آزمون، پس‌آزمون، پيگيري وگروه كنترل بود. جامعه آماري شامل زنان متاهل داراي مشكلات ميل برانگيختگي جنسي پاسخ‌گو به فراخوان مراكز مشاوره در سال 1398 بودند. نمونه‌ها (45 نفر) با انجام مصاحبه باليني طبق معيارهاي نسخه پنجم راهنماي تشخيصي آماري اختلالات رواني و نمره پرسش‌نامه عملكرد جنسي زنان انتخاب و به‌صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و گروه كنترل قرار گرفنتد. گروه‌هاي آزمايش 8 جلسه 90 دقيقه‌اي مداخله هفتگي دريافت كردند. ابزارهاي اندازه‌گيري پرسش‌نامه سنجش عملكرد جنسي زنان روزن، صميميت جنسي بطلاني و خودپنداره جنسي اسنل فرم كوتاه بود. تجزيه و تحليل داده‌ها با آزمون تحليل كوواريانس با اندازه‌گيري‌هاي مكرر انجام شد. نتايج نشان داد هر دو رويكرد درماني تاثير معناداري بر هر سه متغير داشته است(P 0/05). اين تغييرات در مرحله پيگيري نيز پايدار ماند. بين اثربخشي دو رويكرد درماني تفاوت معناداري وجود نداشت. به اين ترتيب هر دو مداخله‌ي درماني مي تواند در جهت بهبود اختلال ميل/ برانگيختگي جنسي و افزايش صميميت جنسي و ايجاد خودپنداره جنسي مورد استفاده قرار گيرد.