سياستگذاري اجتماعي سالمندي؛ مطالعه تطبيقي مساعدت‌هاي اجتماعي سالمندي در كشورهاي منتخب

يكي از گروه‌هاي هدف مهم در سياستگذاري اجتماعي، سالمندان هستند و يكي از قلمروهاي رفاهي مهم براي سياستگذاري اجتماعي سالمندان، نظام مساعدت اجتماعي است. هر كشور متناسب با نظام رفاهي خود سياست هاي اجتماعي متفاوتي براي جامعه سالمندان دارد. پژوهش حاضر يك مطالعه مروري و تطبيقي است. منابع داده هاي مورد مطالعه، گزارش هاي OECD و همچنين ISSA است. كشورهاي مورد مطالعه به شيوه هدفمند و مبتني بر ويژگي هاي نظام هاي رفاهي انتخاب شده اند. يافته هاي پژوهش نشان مي دهد تجربه سالمندي جمعيت زمينه هم گرايي در سياست هاي اجتماعي سالمندي را رقم زده است و كشورها فارغ از ايدئولوژي رفاهي خود به سياستگذاري اجتماعي در امور سالمندان پرداخته اند. مرور تجربه اين كشورها نشان مي دهد توجه به جنسيت، گروه سني (سالمندان جوان و سالمندان كهنسال)، وضعيت تاهل، موقعيت درآمدي فردي و خانوادگي (سنجش آزمون وسع و استطاعت مالي)، تركيب خانوادگي و وضعيت سلامتي يا ناتواني سالمندان در سياستگذاري اجتماعي سالمندي بسيار ضروري است. همچنين با توجه به نقش انتقالات درآمدي عمومي در كاهش فقر سالمندان، افزايش سهم و نقش دولت در امور سالمندان توصيه مي گردد. ارتقاء كفايت مساعدت هاي اجتماعي سالمندي نيز در بهبود وضعيت رفاهي و كيفيت زندگي و پيشگيري از فقر سالمندان بسيار مؤثر است.