آسيب‌شناسي تربيت كودك بر اساس عامل‌هاي زمينه‌اي رفتاري والدين از منظر امام علي (ع)

يكي از اساسي‌ترين خصوصيات انسان تربيت‌پذيري اوست. انسان براي تكامل نيازمند تربيت است. تربيتي مي‌تواند انسان را به تكامل برساند كه علاوه  بر طراحي و شناسايي شيوه‌هاي دقيق و كاربردي همواره چالش‌ها و آسيب‌هاي تربيت را رصد كند. شناخت عوامل آسيب‌زا، تعيين كننده ضوابط حاكم بر فرآيند تربيت است. با توجه به حساسيت دوران كودكي و گستره تربيت‌پذيري كودك از والدين، و جدايي ناپذير بودن شيوه‌هاي تربيتي از حالات احساسي، هيجان‌ها، انگيزش‌ها و ادراكات والدين، آسيب‌شناسي خصوصيات شخصيتي و رفتاري والدين نقش مؤثري در افزايش كارامدي تربيت كودك خواهد داشت. هدف پژوهش حاضر آسيب‌شناسي تربيت كودك بر اساس عامل‌هاي زمينه‌اي رفتاري والدين با تكيه بر كلام امام علي عليه السلام با روش توصيفي تحليلي و برداشت مفهومي است. امام علي عليه السلام در عامل‌هاي زمينه‌اي با تاكيد بر بُعد معرفتي و اعتقادي والدين، مهم‌ترين آسيب‌هاي تربيت را مربوط به اين حوزه مي‌داند كه ابعاد مختلف تربيت عاطفي، اخلاقي، اجتماعي و معنوي كودك را متاثر مي‌سازد. و در بُعد رفتاري بيشترين آسيب‌ها مربوط به خروج رفتارها از حالت تعادل و يا معدوم كردن رفتارها به واسطه غفلت از آنهاست. بنابراين بدون توجه به بُعد نگرشي و معنوي والدين و اصلاح ضعف معرفتي آنها، تربيت كودك هم‌چنان با آسيب‌ها و چالش‌هاي جدي مواجه خواهد بود.