رمزگشايي سخن امام علي(ع) در باره مشورت با زنان در نگاه نهج البلاغه

چكيده:تاريخ، فرهنگ و تمدن بشري گوياي اين واقعيت است كه «خود رأيي» مهم ترين عامل انحطاط جوامع بوده و آثار زيانباري از خود به جاي گذاشته است؛ اما در مقابل، مشورت درست با افراد صحيح العقيده، بزرگترين عامل رشد و توسعه و مانع انحطاط جوامع به شمار مي آيد. از اين رو با تكيه بر خرد جمعي و مشورت با خردمندان، مي توان به تعالي دنيوي و سعادت اخروي دست يافت. از مباني اسلام - همچون آيات قرآن، سيره معصومين(عهم) - نيز چنين به دست مي آيد كه «مشاوره» ركن مهم اداره امور جامعه است. با اين وجود، در برخي از روايات، مشورت با زنان كه نيمي از افراد جامعه را تشكيل مي دهند، مورد مذمت و نگوهش قرار گرفته است. كه به نظر مي رسد، شايسته است اين نگاه، خود در معرض كَندوكاو قرار گيرد. در اين راستا نگارنده بر آن است تا با روش رجوع به منابع و متون و نظريات موافق و مخالف، به توصيف و تحليل سخن امام علي(ع) در« نهج البلاغه» پرداخته و از آن زمز گشايي كند و به اين پرسش پاسخ دهد، كدامين زن و با چه نوع ويژگي هاي شخصيتي، مشورت با او از سوي حضرت نكوهش شده است؟ كه نتيجه ي حاصل از آن، روشن مي سازد منظورِ نظر حضرت بطور عام نيست و گفتمان آن حضرت شامل زناني نمي شود كه عاقلانه و به دور از احساس و عاطفه تصميم مي گيرند، سيره امام خود بهترين گواه اين مدعاست.