اثربخشي شناخت‌درماني مبتني بر ذهن‌آگاهي بر شفقت خود و سرزندگي مادران داراي كودك مبتلا به اختلال‌هاي يادگيري

هدف پژوهش حاضر، بررسي اثر‌بخشي آموزش ذهن‌آگاهي بر شفقت به خود و سرزندگي در مادران داراي كودك با اختلالات يادگيري بود. اين پژوهش براساس هدف از نوع كابردي با طرح نيمه‌آزمايشي همراه با پيش‌آزمون ـ پـس‌آزمـون با گروه كنترل بود. جامعه آماري پژوهش، مـادران داراي كـودك با اختلال يادگيري شهر تهران در شش ماهه اول سال 1400 بود. نمونه پژوهش شامل 30 نفر از اين مادران بود، كه به روش نمونه‌گيري هدفمند به عنوان نمونه نهايي انتخاب و به صورت تصادفي در دو گـروه آزمـايش و گـواه قـرار گرفتنـد (هر گروه 15نفر). از مقياس شفقت خود (نف،2003) و سرزندگي ريان و فردريك (1997) استفاده شد. گروه آزمايش ده جلسه آموزش ذهن‌آگاهي را دريافت كردند و گروه گواه هيچ آموزشي دريافت نكردند. نتايج تحليل‌كواريانس نشان داد كه شفقت به خود و سرزندگي در گروه آزمايش به طور معناداري از گروه گواه متفاوت بود. لذا مي‌توان گفت آموزش ذهن‌آگاهي مي‌تواند جهت افزايش شفقت به خود و سرزندگي مادران با كودك داراي اختلال يادگيري مورد استفاده قرار گيرد.