شناسايي و تحليل پيشران‌هاي فرهنگي مؤثر در توسعه استان خراسان جنوبي با تأكيد بر مؤلفه‌هاي فرهنگ عمومي

پيشرفت و توسعه، حاصل يك نگرش خاص به عالم است و بدون ايجاد اين نگرش خاص، پيشرفت و ترقي ممكن نيست و اين نگرش خاص بيانگر لزوم وجود يك «فرهنگ مناسب» براي توسعه است؛ بنابراين عامل فرهنگ از جايگاه ويژه‌اي در توسعه برخوردار است و بي‌توجهي يا كم‌توجهي به آن، تمام برنامه‌هاي توسعه را با ناكامي مواجه خواهد ساخت؛ از اين‌رو، مهم‌ترين هدف پژوهش حاضر عبارت است از شناخت، ارزيابي و سنجش مؤلفه ها و خصيصه‌هاي فرهنگي مؤثر در توسعه خراسان جنوبي كه در فرايند توسعه، به آن توجه نشده است. پژوهش بر مبناي هدف، از نوع كاربردي و  بر مبناي ماهيت و روش، از نوع تحقيقات توصيفي ـ تحليلي است. روش جمع‌آوري اطلاعات، روش‌هاي اسنادي، كتابخانه‌اي و پيمايشي است و براي تجزيه‌وتحليل اطلاعات و داده ها از نرم‌افزار spss و آزمون‌هاي آماري استفاده شد. به اين منظور240 پرسشنامه بين افراد و نخبگان استان خراسان جنوبي توزيع‌ شده است. نتايج و يافته‌هاي تحقيق حاكي از آن است كه مهم‌ترين خصيصه‌هاي فرهنگي موافق توسعه در استان، به ترتيب اولويت عبارت‌اند از: سابقه تعليم‌وتربيت و آموزش در عرصه فرهنگ عمومي، روحيه مسامحه و مدارا، مسئوليت‌پذيري بالاي مردم، روحيه جمعي، تعهد و وجدان كاري، رعايت حقوق شهروندي، ولايت‌مداري و مهم‌ترين خصيصه‌هايي كه  به‌عنوان مانع در برابر توسعه عمل مي‌كنند به ترتيب اولويت عبارت‌اند از: تعصبات مكاني مردم، علاقه مردم به مديران غيربومي، محافظه‌كاربودن، قناعت‌پيشگي، بومي‌گرايي، روحيه قانون‌گريزي، نداشتن دانش و آگاهي سياسي مردم. در پايان براي بررسي سطح بهره‌برداري خصيصه‌هاي فرهنگي به منظور توسعه استان از آزمون t تك گروهي استفاده شد و  اين نتيجه استنباط شد كه سطح بهره‌برداري از خصيصه‌هاي فرهنگي در استان خراسان جنوبي در جهت توسعه، در سطح متوسط است و در سطح بالا و مطلوب نيست.