مقايسه اثر‌بخشي شناخت‌درماني مبتني بر ذهن‌آگاهي و معنويت‌درماني بر معناي‌زندگي و خردمندي سالمندان

انتخاب رويكردهاي مناسب درماني كه سطح توانمندي سالمندان را براي مقابله با كاستي‌هاي جسمي و رواني دوران سالمندي بالا ببرد، كمك بزرگي براي جوامع بشري خواهد بود. بنابراين اين مطالعه با هدف مقايسه اثربخشي شناخت درماني مبتني بر ذهن‌آگاهي و معنويت‌درماني بر معناي‌زندگي و خردمندي سالمندان انجام شد. روش پژوهش، نيمه آزمايشي با طرح پيش‌آزمون-پس‌آزمون با دو گروه آزمايش و يك گروه كنترل بود. جامعه آماري پژوهش، سالمندان شهر تهران در سال 1401 بودند. حجم نمونه پژوهش شامل 54 نفر سالمند بود. اين تعداد با روش نمونه‌گيري در دسترس و بر اساس معيارهاي ورود به مطالعه انتخاب و به طور تصادفي در دو گروه‌ آزمايش (شناخت درماني مبتني بر ذهن‌آگاهي و معنويت‌درماني) و يك گروه كنترل گمارش شدند. پرسش‌نامه‌‌هاي خرد آردلت و معناي زندگي استگر و همكاران براي گردآوري داده‌ها استفاده شد. يكي از گروه‌هاي آزمايش هشت جلسه هفتگي 90 دقيقه‌اي شناخت درماني مبتني بر ذهن‌آگاهي و گروه ديگر ده جلسه 90 دقيقه‌اي معنويت‌درماني دريافت نمودند. داده‌ها با تحليل كوواريانس تك متغيره، با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 24 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. نتايج نشان داد هر دو درمان شناخت درماني مبتني بر ذهن‌آگاهي و معنويت‌درماني بر افزايش معناي‌زندگي و خردمندي سالمندان اثربخش اند. اما اثربخشي روش معنويت‌درماني بر معناي‌زندگي سالمندان بيشتر از شناخت درماني مبتني بر ذهن‌آگاهي است (0/001 P). بر مبناي يافته‌‌هاي اين پژوهش مي‌توان از شناخت درماني مبتني بر ذهن‌آگاهي و معنويت‌درماني به عنوان روش‌‌هاي مداخله‌اي مؤثر در افزايش معناي‌زندگي و خردمندي سالمندان سود جست.