مقايسه ميزان افسردگي و اضطراب متمركز بر قلب در افراد سالمند شركت‌كننده و غير شركت‌كننده در ورزش‌هاي همگاني

افسردگي و اضطراب متمركز بر قلب از مهم‌ترين اختلالات رايج در دوران سالمندي است. از طرفي، فعاليت بدني از جمله كارآمدترين راهكارهاي كاهش افسردگي و اضطراب متمركز بر قلب مي‌باشد، بنابراين، هدف از مطالعه حاضر، مقايسه ميزان افسردگي و اضطراب متمركز بر قلب در سالمندان شركت‌كننده و غير شركت‌كننده در ورزش‌هاي همگاني بود. اين مطالعه، توصيفي از نوع علّي-مقايسه‌اي بود. جامعه آماري شامل تمامي سالمندان ساكن شهر بندرعباس بود كه تعداد 4۰۰ نفر بر اساس معيارهاي ورود به مطالعه انتخاب و در دو گروه شركت‌كننده و غير شركت‌كننده در ورزش‌هاي همگاني به روش نمونه‌گيري در دسترس گمارش شدند. تعداد 200 نفر (100 نفر زن و 100 نفر مرد) از افراد سالمند بالاي 60 سال سن شركت كننده در ورزش‌هاي همگاني و 200 نفر (100 نفر زن و 100 نفر مرد) سالمند كه هيچ‌گونه فعاليت ورزشي نداشتند، انتخاب شدند. افراد فعال حداقل يك سال كامل به طور منظم در ورزش همگاني  شركت كرده بودند. سپس كليه شركت‌كنندگان پرسش‌نامه افسردگي سالمندان ياساويج و پرسش‌نامه اضطراب قلب ايفرت را پاسخ دادند. تحليل آماري توسط نرم افزار SPSS و از طريق آزمون t مستقل صورت گرفت. نتايج نشان داد كه 84 درصد سالمنداني كه در ورزش‌هاي همگاني مشاركت داشتند، فاقد افسردگي بودند، اما 12 درصد داراي افسردگي خفيف و 4 درصد داراي افسردگي شديد بودند. در مقابل، افراد سالمندي كه كم‌تحرك بودند و در ورزش‌هاي همگاني شركت نكرده بودند، فقط 28 درصد آنها فاقد افسردگي بودند، در مقابل 52 درصد آنها داراي افسردگي خفيف، 12 درصد داراي افسردگي متوسط و 6 درصد داراي افسردگي شديد بودند. ميزان اضطراب متمركز بر قلب اگر چه در افراد سالمند غير‌فعال نسبت به سالمندان شركت‌كننده در ورزش‌هاي همگاني بيشتر بود، اما اين سطح از تفاوت از نظر آماري معنادار نبود. ورزش‌هاي همگاني ميزان افسردگي را در بين سالمندان كاهش مي‌دهد، بنابراين توصيه مي‌شود جهت كاهش ميزان افسردگي، سالمندان به ورزش هاي همگاني بپردازند.