تأثير همه‌ گيري بيماري كرونا بر كارايي (واسطه اي و توليدي) با ميانجيگري قابليت ‌هاي بازاريابي و جهت‌گيري راهبردي (مورد مطالعه: كسب ‌و كارهاي كوچك و متوسط استان تهران)

امروزه با همه گيري بيماري كرونا مشكلاتي براي كسب و كارها، بويژه كسب و كارهاي كوچك و متوسط ايجاد شده است؛ از سوي ديگر قابليت‌هاي بازاريابي در تعيين ارزيابي ناهمگن از كيفيت محصول براي مشتريان ضروري تلقي شده است كه اين امر به جهت‌گيري راهبردي كسب‌وكارهاي كوچك و متوسط در شرايط بحراني همه گيري بيماري كرونا كمك مي‌كند. هدف پژوهش حاضر، تبيين تأثير همه‌گيري بيماري كرونا بر كارايي با ميانجيگري قابليت‌هاي بازاريابي و جهت‌گيري راهبردي مي باشد. جهت‌گيري پژوهش، كاربردي و ازنظر هدف، توصيفي است. جامعه آماري پژوهش شامل 2200 نفر از مديران و كاركنان ارشد كسب و كارهاي كوچك و متوسط استان تهران مي باشد كه از نمونه 335 نفري با روش نمونه گيري طبقه اي استفاده شده است. براي جمع‌آوري داده‌ها از روش پيمايشي و جهت تحليل داده‌ها از روش پي ال اس استفاده‌ شده است. براساس يافته‌هاي پژوهش اثر همه‌گيري بيماري كرونا بر كارايي، قابليت‌هاي بازاريابي و جهت‌گيري راهبردي و نقش جهت‌گيري راهبردي بر كارايي تأييد شد و نيز نقش غيرمستقيم متغيرهاي ميانجي قابليت‌هاي بازاريابي و جهت‌گيري راهبردي در رابطه بين همه‌گيري بيماري كرونا و كارايي تائيد شد؛ اما تأثير قابليت‌هاي بازاريابي بر كارايي رد شد. اين پژوهش به مديران ارشد و عالي كسب ‌وكارهاي كوچك و متوسط توصيه مي نمايد كه براي كاهش تهديدها و افزايش امكان بقا و بهره‌گيري از فرصت‌هاي آتي در دوره پساكرونا به جهت‌گيري راهبردي و قابليت هاي بازاريابي توجه مضاعفي داشته باشند.