ميانجي ‌گري هوش هيجاني در رابطه ميان استرس در دوران كوويد-19 و بهره‌وري كاركنان شركت گاز خراسان جنوبي

هدف اصلي اين پژوهش، بررسي تأثير استرس بر عملكرد فردي در دوران كوويد 19 با نقش ميانجي هوش هيجاني مي باشد. مطالعۀ حاضر از نظر هدف، جزو تحقيقات كاربردي و از نظر روش گردآوري اطلاعات، جزو تحقيقات توصيفي مي باشد. اين پژوهش در ميان كاركنان شركت گاز خراسان جنوبي به تعداد 250 نفر انجام گرفته است. با استفاده از فرمول كوكران، تعداد حجم نمونه 152 نفر به دست آمد كه به روش نمونه گيري تصادفي ساده انتخاب شدند. داده هاي مورد نياز با استفاده از پرسشنامه هاي استاندارد جمع آوري شده است. براي سؤالات مربوط به استرس ناشي از كوويد 19 از پرسشنامه تورسن و همكاران (2010)، براي سؤالات مربوط به متغير عملكرد فردي از پرسشنامه روماس ويلاگراسا (2019) و همچنين براي سؤالات مربوط به متغير هوش هيجاني از پرسشنامه ونگ و لاو (2002) استفاده شده است. براي بررسي روايي صوري ابزار گردآوري داده ها، ضمن استفاده از پرسشنامه هاي استاندارد، از نظر و تأييد صاحب نظران كمك گرفته شد و همچنين پايايي پرسشنامه نهايي نيز با روش آلفاي كرونباخ 0/805 و مطلوب گزارش شد. داده هاي جمع آوري شده با استفاده از نرم افزارهاي آماري SPSS و AMOS تحليل شدند و فرضيات به روش مدل‌سازي معادلات ساختاري مورد آزمون قرار گرفتند. نتايج حاصل از تحليل داده ها نشان داد كه استرس ناشي از كوويد-19 بر عملكرد فردي كاركنان و هوش هيجاني آنان تاثير منفي دارد؛ در حالي كه هوش هيجاني بر عملكرد فردي كاركنان، اثر مثبت و معناداري دارد و همچنين هوش هيجاني در رابطه بين استرس ناشي از كوويد-19 و عملكرد فردي كاركنان نقش ميانجي ايفا مي كند.