طراحي مدل نقشه شناختي فازي عوامل مؤثر بر عملكرد طرح‌هاي‌ توسعۀ خوشه كسب‌ و كار ايران

مدل توسعۀ خوشه‌هاي كسب‌و‌كار، شيوه نويني است كه در دو دهه اخير به منظور توسعه و توانمندسازي بنگاه‌هاي كوچك و متوسط به‌كار گرفته شده است. بسياري از كشورها اعم از توسعه ‌يافته و در حال توسعه از اين مدل توسعه‌اي براي دستيابي به اهداف توسعۀ منطقه‌اي و ارتقاي سطح كيفي و كمي كسب ‌و‌ كارهاي مزيت‌دار خود كه در يك منطقه جغرافيايي مستقر مي‌باشند بهره گرفته‌اند. در اين پژوهش به بررسي عوامل مؤثر بر عملكرد طرح‌هاي‌ توسعۀ خوشه كسب‌ و كار در ايران با استفاده از تكنيك تحليل تم و تكنيك نقشۀ شناختي فازي پرداخته شده است. روش گردآوري اطلاعات به صورت مصاحبه و پرسشنامه و دورۀ زماني پژوهش از سال ۱۳۹۷ تا سال ۱۴۰۰ و در گسترۀ كشور ايران تمامي استان‌هايي كه طرح‌هاي توسعۀ خوشه كسب‌ و كار در آنها اجرا گرديده مي باشد. بر اساس مدل نقشه شناختي فازي به‌دست آمده، مهمترين عامل اثرگذار بر عملكرد طرح‌هاي توسعۀ خوشه كسب‌ و‌ كار، تأمين مالي طرح‌ها و مهمترين عامل اثرپذير، افزايش اقدامات مشترك مي‌باشد. در انتها نيز، بر اساس شناسايي مهمترين عوامل اثرگذار و اثرپذير، سناريو‌هاي رو به عقب و رو به جلوي مرتبط با عملكرد طرح‌هاي‌ توسعۀ خوشه كسب‌ و كار مورد بررسي قرار گرفت.