نسبت مقاومت اخلاقي و خانواده با نظريه جنسيت: با نگاهي به انديشه انقلاب اسلامي

بسياري از مهم‌ترين محورهاي بحث درباره خانواده و مقاومت اخلاقي، حول دو موضوع مرتبط با هم، يعني امر جنسي و جنسيت سامان مي‌يابد. نظريه‌پردازان اين مباحث غالباً با ملاحظه تحولات جوامع غربي و نظر به نفي آن تغييرات و رخدادها، مباحث خود را سامان مي‌دهند. گام جديدتر تحولات فرهنگي، اينك در جهت متلاشي كردن خود مفهوم «جنسيت» سامان‌يافته است. هدف قرار دادن اين مفهوم مركزي، منجر به تحولاتي دامنه‌دارتر از آسيب‌هاي گذشته و تحت‌الشعاع قراردادن بنيان‌هاي هويتي مقّدم و پديدآورنده‌ي انضباط و اخلاق جنسي مي‌شود. انتقال نزاع به اصل وجود جنسيت طبيعي و گرايش بهنجار، ما را وامي‌دارد كه به دفاع در همان مرتبه برخيزيم. پس ذات‌گرايي در نظريه جنسيتي مهم و راهبردي است. در اين نوشتار با تأمل بر انواع طيف‌هاي ذات‌گرايي، مي‌كوشيم نظريه جنسيتي را كه در بطن آموزه‌ها و كنش‌هاي انقلابي تكوين يافت، صورت‌بندي كنيم و نسبت آن با خانواده مقاوم را موردبررسي قرار دهيم.