مقايسه اثرات مايكوفنولات موفتيل به تنهايي و با تستوسترون بر اسپرم، هورمون‌هاي جنسي و آنزيم‌هاي آنتي‌اكسيداني در موش صحرايي نر

مقدمه: مايكوفنولات موفتيل (MMF) يك داروي سركوب كننده سيستم ايمني است كه براي جلوگيري از رد پيوند عضو و درمان بيماري‌هاي‌ خودايمني استفاده مي‌شود. از نظر تئوري، اين داروها داراي اثرات اسپرماتوكسيك و ژنوتوكسيك هستند. با اين حال، شواهد در مورد اثرات اين دارو بر باروري محدود و بحث برانگيز است. اين مطالعه تأثير داروي MMF و تستوسترون بر اسپرم، هورمون‌هاي توليد مثلي و آنزيم‌هاي آنتي‌اكسيداني در موش صحرايي نر بررسي كرد. موادوروش‌ها: در اين مطالعه تجربي 24 موش نر بالغ Naval Medical Research Institute (NMRI) به صورت تصادفي به سه گروه تقسيم شدند: 1- سرم نمكي (كنترل) 2- مايكوفنولات موفتيل و3-مايكوفنولات موفتيل همراه تستوسترون به صورت تزريق زيرجلدي به مدت 65 روز دريافت كردند. تغييرات وزن بدن، مشخصات اسپرم (غلظت، تحرك و مورفولوژي)، سطوح گنادوتروپين‌ها، تستوسترون و آنزيم‌هاي سوپراكسيد ديسموتاز (SOD)، گلوتاتيون (GSH)،كاتالاز و ظرفيت تام آنتي‌اكسيداني (TAC) در سرم ويا اپيديديم بررسي شد. يافته‌ها: هر دو گروه درماني MMF در مقايسه با كنترل كاهش وزن بدن، تعداد و تحرك و اسپرم، تستوسترون، آنزيم‌هاي آنتي-اكسيدان و افزايش هورمون‌هاي گنادوتروپين و ناهنجاري مورفولوژي اسپرم را نشان دادند (0.05 P). كاهش بر اسپرم و سطح تستوسترون اپيديديم در گروه مايكوفنولات موفتيل +تستوسترون كمتر از گروه مايكوفنولات موفتيل بود (0.05 P). نتيجه گيري: اين مطالعه نشان داد مايكوفنولات موفتيل اثرات ناخواسته بر روي اسپرم، هورمون‌هاي جنسي، تستوسترون و آنزيم‌هاي مسير آنتي‌اكسيداني دارد و استفاده از تستوسترون نمي‌تواند اثرات سوء مايكوفنولات موفتيل را كاهش دهد. اثرات ناخواسته مايكوفنولات موفتيل ممكن است به دليل كاهش سطح آنتي اكسيدان‌ها باشد.