بررسي سطح مهارت هاي تفكر انتقادي در دانشجويان پزشكي دانشگاه علوم پزشكي آبادان

زمينه و هدف: به دليل آنكه در حوزه‌ي علوم پزشكي ارايه دهندگان با مسائل پيچيده‌اي مواجه هستند، دارا بودن تفكر انتقادي يكي از مهارت‌هاي مهم در تصميم‌گيري‌هاي درست باليني محسوب مي‌شود. لذا يكي از استانداردهاي آموزش پزشكي تفكر انتقادي در دانشجويان است. روش كار: مطالعه حاضر توصيفي تحليلي از نوع مقطعي بود. داده‌هاي مطالعه شامل مشخصات دموگرافيك، پرسشنامه استاندارد كاليفرنياي B بود. براي انجام مقايسه‌ها و ضريب همبستگي اسپيرمن براي بررسي همبستگي بين داده‌ها استفاده شد. نتايج: يافته‌ها نشان داد كه ميانگين نمره تفكر انتقادي دانشجويان پزشكي شركت كننده (2.6 ±) 8.05 بوده است. هم‌چنين مولفه‌هاي تحليل و استنتاج به ترتيب بيشترين (1.58 ±) 2.5 و كمترين (1.04 ±) 2.51 سطح از نمره قابل اكتساب را داشتند. تفكر انتقادي با همه‌ي مولفه‌هاي خود همبستگي مثبت معناداري دارد (0.001 P). تفاوت سطح تفكر انتقادي بر اساس جنسيت و منطقه‌هاي كنكور به لحاظ آماري معنادار نبود ((P 0.05). تحليل‌ها نشان داد كه تفكر انتقادي با سن (r=0.159, P=0.018) همبستگي مثبت معناداري دارد اما با سنوات تحصيلي ( (r=-0.216, P=0.001)و معدل ترم گذشته (r=-0.492, P=0.012) همبستگي منفي معناداري دارد. نتيجه‌گيري: دانشجويان پزشكي دانشگاه علوم پزشكي آبادان از سطح مطلوبي از تفكر انتقادي كه براي اتخاذ تصميمات مناسب و اثربخش ضروري است، برخوردار نيستند و با معدل درسي و سنوات تحصيلي رابطه معكوس دارد. لذا نظام آموزشي فعلي در دانشگاه نتوانسته به نحو مطلوبي اين مهارت حياتي را در دانشجويان پزشكي افزايش دهد.