مقاله مروري: سازوكارهاي كليدي تاثير باكتريهاي محرك رشد (PGPR) در كنترل تنش شوري (بذور تلقيح شده – پوشش دار زيستي) گندم

گندم به عنوان غذاي اصلي اغلب جوامع بشري، يك كالاي راهبردي است. با بروز جنگ اكراين و روسيه و اخلال در تامين غلات و همچنين با تغييرات اقليم در جهان، اهميت گندم براي تغذيه جمعيت كره زمين بيش از پيش نمايان شده است. اين گياه به دليل سازگاري گسترده با شرايط مختلف آب و هوايي، سهولت كشت، امكان نگهداري طولاني مدت، ارزش غذايي مناسب و قابليت مصرف در اشكال مختلف، بسيار حائز اهميت است. قرار گرفتن ايران در اقليم گرم و خشك و در نتيجه شور بودن درصد زيادي از زمين هاي زراعي، ايجاب مي نمايد كه بيشترين توجه به مطالعه و پژوهش در مورد راز و رمزها و روش هاي افزايش توليد اين محصول راهبردي در شرايط تنش( خشكي و شوري ) به عمل آيد. بنابراين بايد به دنبال راهكار هاي ارزان و موثر جهت افزايش توليد اين محصول بود. براي مقابله با تنش شوري، روش هاي مختلفي از جمله آبشويي خاك هاي شور، مديريت مناسب آبياري و كشت، استفاده از ارقام گياهي مقاوم به شوري و كاربرد انواع كودهاي زيستي به عنوان پوشش بذر و يا تلقيح آن مورد توجه قرار گرفته است. استفاده از ريزجانداران مفيد يكي از راهكارهاي زيستي و موثر محسوب مي شود كه در كنار مصرف معقول كودها و مواد شيميايي، توجه‌ به ‌قابليت‌هاي‌ تاثيرگذاري‌ متنوع‌ و بسيار موثر آن ها در محيط ريشه و برگ براي پرايمينگ زيستي و مولكولي بذر، براي مقابله با شوري و خشكي و در نهايت توليد محصول دركشور نيز جدي گرفته شده و كاربردي گردد.