بررسي تاريخي سب اميرالمؤمنين علي(ع) در حج و حرمين شريفين در دوران امويان

در ايام حج و عمره بيشترين اتهامي كه از جانب مخالفان تقريب اسلامي  در حرمين شريفين مكه و مدينه به پيروان مكتب اهل بيت (ع) وارد شده و مي شود، اتهام ناسزاگويي (سب) به صحابه است، اين در حالي است كه منابع تاريخ اسلام نشان مي دهد انگاره سب شخصيت هاي اسلامي موضوعي است كه از جانب مخالفان ائمه شيعه (ع) آغاز و به آن دامن زده شده. بنابراين ضروري است واقع  امر روشن شود. حال سؤال اينجاست كه ناسزاگويي آشكار با نام و نشان  نسبت به اهل بيت  (ع) و صحابه  اولين بار از طرف چه كساني و چگونه در ايام حج و در حرمين شريفين ترويج شد؟ علل و عوامل آن چه بود  و چه تأثيراتي بر جامعه اسلامي نهاد؟نويسنده در اين تحقيق با روش توصيف و تحليل منابع دست اول تاريخ سده اول اسلامي به اين داده ها رسيد كه نخستين بار بدعت ترويج ناسزاگويي نسبت به اميرالمؤمنين علي(ع) به وسيله خلفا خليفگان و امراي اموي و زبيري در ايام حج و حرمين شريفين آغاز شد و در وراي هدف اصلي آنها از اين بدعت، كه همان بيرون راندن رقيب سياسي بود، انگيزه هاي متعدد اجتماعي و رواني نيز وجود داشت و خروجي اين بدعت، عادي سازي ناسزاگويي به اميرالمؤمنين علي(ع) در حج و حرمين شريفين از سال 41 تا 99 ، ترويج انديشه ناصبي گري و گسترش فرهنگ ناسزاگويي در جامعه اسلامي بود.