تحليل تاب‌آوري معيشت خانوارهاي روستايي (موردمطالعه: دهستان باش قلعه شهرستان اروميه)

طي دو دهه اخير روستاهاي پيرامون درياچه اروميه به علت كاهش سطح آب درياچه و محدوديت برداشت آب كشاورزي دچار تغيير و تحولات اساسي از نظر درآمد كشاورزي و ساختار جمعيت شده.اند هدف پژوهش حاضر شناسايي عوامل مؤثر در تاب آوري معيشت روستايي در روستاهاي دهستان باش قلعه در شهرستان اروميه است. اين پژوهش به لحاظ هدف كاربردي و بر اساس روش توصيفي - تحليلي است براي جمع آوري اطلاعات مورد نياز از روش مطالعات كتابخانه اي - اسنادي پيمايشي و ميداني (مصاحبه و پرسش نامه محقق ساخته استفاده شده است. جامعه آماري پژوهش خانوارهاي روستاهاي دهستان باش قلعه (۳۵) (روستا) در شهرستان اروميه است. حجم نمونه ۳۶۸ خانوار است كه متناسب با جمعيت هر روستا و با روش نمونه گيري تصادفي ساده انتخاب شدند. ابزار اصلي پژوهش پرسش نامه باز و بسته بوده كه روايي پرسش نامه توسط اساتيد صاحب نظران تأييد و پايايي آن با آلفاي كرونباخ (۰/۸۱) محاسبه شد. تجزيه و تحليل اطلاعات گردآوري شده با روشهاي آماري و نرم افزار SPSS انجام شد در زمينه بررسي عوامل مؤثر بر تاب آوري معيشت روستايي در محدوده مورد پژوهش ۱۸ مؤلفه در سه بعد اقتصادي، اجتماعي - فرهنگي و محيطي - اكولوژيكي مطرح شد كه نتايج نشان داد از نگاه جامعه ،هدف مؤلفه هاي بعد اقتصادي با ميانگين (۳/۹۵) بعد محيطي - اكولوژيكي با ميانگين (۳/۸۳) و بعد اجتماعي با ميانگين (۳/۶۰)، به ترتيب اولويت در تاب آوري معيشت آنها تأثير گذار بوده است. الگوي معيشتي جهت تاب آوري در برابر انواع مخاطرات طبيعي و انساني، الگوي معيشت كشاورزي باغداري است كه بيشترين تأثير را در سطح تاب آوري معيشت كشاورزان منطقه در درجه روستايي شهرستان اروميه اول خشكسالي و در درجه دوم عامل انساني مديريت نادرست در سطح منطقه داشته است.