تحليل چرايي توسعه نيافتگي صنايع تبديلي و تكميلي بخش كشاورزي در شهرستان كامياران: كاربرد روش نظريه بنياني

كشاورزي، محور استقلال و توسعه هر كشور محسوب مي‌شود. يكي از راهكارهاي توسعه كشاورزي، ايجاد صنايع تبديلي و تكميلي با هدف جلوگيري از ضايعات محصولات و ايجاد ارزش‌افزوده است. هرچند، موانعي موجب شده تا اين صنايع نتوانند توسعه لازم را داشته و ناگزير اجراي مطالعاتي براي شناسايي و مديريت اين موانع ضرورت مي‌يابد. اين پژوهش نيز با هدف تحليل چرايي توسعه‌نيافتگي صنايع تبديلي و تكميلي بخش كشاورزي به روش استقرائي در شهرستان كامياران انجام شد. پارادايم تحقيق كيفي بوده و از روش نظريه بنياني براي جمع‏آوري و تحليل داده‏ها استفاده شد. جمع‏آوري داده‏ها از طريق مشاهدات ميداني و مصاحبه‏هاي عميق با 14 نفر از كارشناسان سازمان جهاد كشاورزي، كشاورزان و سرمايه‏‌گذاران شهرستان سنندج و كامياران انجام شد. نمونه‌‏گيري به شيوه هدفمند و براي تعيين حجم نمونه از قاعده اشباع نظريه‌اي استفاده شد. پس از سه مرحله كدگذاري، داده‏هاي گردآوري‌شده در قالب 25 مفهوم، 10 مقوله عمده كدگذاري و تحليل شدند. نتايج نشان داد، چرايي توسعه‌نيافتگي صنايع تبديلي در شهرستان كامياران را به ترتيب در الگوي كشت نامناسب و تنوع زياد در محصولات باغي، ضعيف بودن حمايت‏هاي دولتي و سازمان‏هاي ذي مدخل، مشكلات مديريتي و انگيزشي، بروكراسي و كاغذبازي در فرايند صدور مجوزها، مشكلات اقتصادي مرتبط با احداث و نگهداري صنايع تبديلي، مشكلات فناوري، ساختاري و برنامه‏ريزي، ضعف مديريت بازاريابي، ريسك‌گريزي و عدم تمايل به سرمايه‏‌گذاري، ضعف مشاركت اجتماعي و فقدان مواد اوليه، مي‌توان يافت. درنهايت پيشنهادهايي در جهت رفع موانع و مشكلات ايجاد و توسعه اين صنايع با تأكيد بر شرايط شهرستان ارائه شد.