نوسازي و فرهنگ سياسي روستايي (موردمطالعه: روستائيان شهرستان ماكو)

پژوهش حاضر به بررسي رابطه بين نوسازي و فرهنگ سياسي در بين روستائيان شهرستان ماكو مي‌پردازد. اين بررسي در جهت آزمون نظريه‌هاي موج اول و دوم توسعه سياسي حركت مي‌كند. چهارچوب نظري پژوهش مبتني بر نظريات دانيل لرنر و كارل دويچ است و براي سنجش متغير فرهنگ سياسي از طبقه‌بندي گابريل آلموند استفاده مي‌كند. نوع پژوهش كمي و از تكنيك پيمايش جهت گردآوري داده‌ها استفاده مي‌شود. يافته‌ها از حجم 381 نمونه و به روش خوشه‌اي تصادفي استخراج شده‌اند. نتايج پژوهش حاضر نشان مي‌دهد كه فرهنگ سياسي روستائيان ماكو، يكدست نيست. يافته‌ها نشان مي‌دهند كه بين فرهنگ سياسي و دين‌داري، استفاده از رسانه‌هاي ارتباطي جديد و تحصيلات روستائيان رابطه وجود دارد؛ متغيرهاي پيش‌بين، تحصيلات، دين‌داري و استفاده از رسانه‌هاي ارتباطي 50 درصد از تغييرات فرهنگ سياسي را تبيين مي‌كنند. بدين ترتيب، پژوهش حاضر نشان مي‌دهد كه صرف روستايي بودن موجبات برخورداري از فرهنگ سياسي سنتي نظير ده‌كوره‌اي و انقيادي نمي‌شود و بايد از روايت‌هاي كلان و ذات‌گرايانه نظريات كلاسيك توسعه سياسي در باب فرهنگ سياسي روستائيان اجتناب نمود.