تحليل شاخص‌هاي اجتماعي و اقتصادي عشاير قبل و بعد از اسكان در شهرستان ملارد

در پژوهش حاضر كه به لحاظ هدف كاربردي و بر اساس ماهيت توصيفي - تحليلي است، به بررسي و مقايسه شاخص‌هاي اجتماعي، اقتصادي و ميزان رضايت عشاير اسكان‌يافته در دو دوره زماني قبل و بعد از اسكان پرداخته شد. روش تحقيق از نوع پيمايشي و ابزار گردآوري داده‌ها پرسش‌نامه است. جامعه آماري اين پژوهش شامل دو گروه عشاير اسكان يافته و عشاير نيمه كوچنده مجموعاً با تعداد 520 خانوار بوده كه بر اساس فرمول كوكران 126 خانوار به عنوان حجم نمونه تعيين شد. به منظور تجزيه‌وتحليل داده‌هاي آماري در محيط نرم‌افزار SPSS23 از آزمون t استيودنت استفاده شد. نتايج نشان مي‌دهد كه در مؤلفه‌هاي شاخص اجتماعي - فرهنگي در سطح معني‌داري 0.05= Sig با مقدار آماره 2.06=t تحولات مطلوبي ايجاد شده است. در شاخص اقتصادي نيز در سطح معني‌داري 0.05= Sig با مقدار آماره 2.15=t به واسطه به وجود آمدن تنوع منابع درآمدي، درآمد و پس‌انداز خانوارها افزايش يافته است و اسكان موجب تغييرات مثبت در وضعيت اقتصادي گرديده است. همچنين ميزان تأثير شاخص رضايت‌ در بين خانوارهاي عشايري اسكان‌يافته در سطح معني‌داري 0.05= Sig با مقدار آماره آزمون t برابر با 1.97، مثبت است. يافته‌ها و پيشنهاد‌هاي پژوهش حاضر مي‌تواند الگويي جهت انجام تحقيقات آتي در زمينه جوامع عشايري و همچنين راهگشايي براي برنامه‌ريزان جهت تدوين برنامه‌هاي ساماندهي عشاير باشد.