بررسي ايمنوهيستوشيميايي پروتئين‌هاي كانال ‌پتاسيمي و بيوژنز ميتوكندري در بافت قلب رت‌هاي نر متعاقب 8 هفته تمرين تناوبي فزاينده

سابقه و هدف: از ديدگاه مطالعات مولكولي، تأثير تمرينات تناوبي بر ميزان بيان پروتئين‌هاي كانال پتاسيمي حساس بهATP  و پروتئين‌هاي مرتبط با بيوژنز ميتوكندري مورد بررسي قرار نگرفته است. بنابراين هدف پژوهش حاضر، بررسي ايمنوهيستوشيميايي پروتئين‌هاي كانال پتاسيمي حساس به ATP و بيوژنز ميتوكندري در بافت قلب رت‌هاي نر متعاقب 8 هفته تمرين تناوبي بود.مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر يك مطالعه تجربي بود كه نمونه‌هاي آن را 10 سر رت نژاد نر ويستار سالم با ميانگين وزني 150±70 تشكيل داده بودند كه به‌طور تصادفي به گروه كنترل و تمرين تناوبي تقسيم شدند. گروه تمرين تناوبي به‌مدت 8 هفته پروتكل تمرين را اجرا كردند. جهت انجام آزمايش‌هاي ايمنوهيستوشيميايي بافت قلب، خارج و سطح پروتئين‌هاي بيوژنز ميتوكندري (TFAM,PGC1α) و كانال‌هاي پتاسيمي (KIR6.2, SUR) در بطن چپ بافت اندازه‌گيري شد. از آزمون T مستقل براي تحليل داده‌ها استفاده شد. سطح معني‌داري كمتر از 05/ 0 در نظر گرفته شد.نتايج: پس از 8 هفته تمرين تناوبي نشان داده شد كه ميزان بيان پروتئين‌هاي بيوژنز ميتوكندري TFAM,PGC1α)) و پروتئين‌هاي كانال پتاسيمي (KIR6.2, SUR) در گروه تمرين تناوبي نسبت به گروه كنترل بالاتر است (0/001 =P).نتيجه‌گيري: به ‌نظر مي‌رسد تمرين تناوبي موجب افزايش تعداد كانال‌هاي پتاسيمي حساس بهATP  در بافت قلب موش‌ها شده است، همچنين اين تمرينات افزايش پروتئين‌هاي بيوژنز ميتوكندريايي در بافت قلب را به همراه داشت.