اكتشاف كانه آهن مگنتيتي در كانسار مَروَر با استفاده از تحليل تصاوير ماهواره‌اي و وارون ‌سازي داده‌هاي مغناطيسي

نياز روز افزون صنايع فولاد‌ سازي به كانه آهن و كاهش عيار و تناژ معادن فعال بزرگ موجود، انگيزه اكتشاف كانسارهاي آهن كوچك مقياس و يا پنهان را افزايش داده است. پژوهش حاضر به پي‌جويي يكي از اين كانسار در واقع در استان يزد پرداخته است. در اين راستا، قدم اول انجام دورسنجي با توليد تركيب‌هاي رنگي كاذب و نسبت‌هاي باندي تصاوير ماهواره استر و لندست 8 بود. اين روش‌ها حضور اكسيد‌هاي آهن فرو و فريك و دگرساني‌هاي محل كانسار آهن مرور را آشكار ساختند. همچنين محاسبه سيگنال تحليلي داده‌هاي مغناطيسي محدوده، مرزهاي بي‌هنجاري‌هاي مغناطيسي را مشخص كرد. اين مراحل نشان داد كه همبستگي فضايي معناداري بين اكسيدآهن فرو و بي‌هنجاريهاي مغناطيسي وجود دارد. افزون بر اين، نتايج روش‌هاي واهماميخت اويلر و طيف‌توان نشان داد كه منابع مغناطيسي در عمق حدود 65 متر واقع شده‌اند. بعداً از عمق تخمين‌زده‌شده براي تعريف وزن‌دهي عمقي در يك وارون‌سازي سه‌بعدي داده‌هاي مغناطيسي استفاده شد. اين وارون‌سازي، مدلي سه‌بعدي از شكل توزيع خودپذيري مغناطيسي در عمق را ارائه كرد. بر اساس مدل تخمين‌زده‌شده، مناطق داراي بزرگ‌ترين خودپذيري مغناطيسي با محل‌هاي عياربالاي آهن در طول چاه‌هاي اكتشافي مطابقت دارند. اين مقايسه همچنين نشان داد كه زون‌هاي با خودپذيري مغناطيسي بالا غالباً در عمق 50 تا 100 متري قرار گرفته‌اند.