پردازش داده‌ مغناطيس ‌هوايي در محدوده استان تهران و مقايسه تطبيقي نتايج آن با لرزه‌ خيزي و روندهاي گسلي

نرخ بالاي فرسايش و رسوب ‌گذاري علاوه ‌بر گسترش فضاهاي شهري و شهرك‌هاي صنعتي در حاشيه شهرهاي بزرگ و كلان ‌شهرها اغلب موجب مدفون‌شدن ساختارهاي گسلي و يا از بين‌رفتن نشانگر‌هاي شناسايي آن است به‌گونه‌اي كه شناسايي گسله‌ها در محدوده شهرهاي بزرگ با روش‌هاي لرزه‌اي و زمين‌شناسي را با مشكل جدي روبه‌رو كرده است. در راستاي حل اين مسئله، بررسي خطواره‌هاي حاصل از مطالعه داده‌هاي مغناطيس هوايي مي‌تواند رهيافتي مناسب براي شناسايي گسل‌هاي مدفون در نظر گرفته شود. انطباق اين روش با كانون رويدادهاي لرزه‌اي، تصوير بهتري از سرشت لرزه‌زمين‌ساختي روندهاي گسلي، هندسه و ساختار عمقي آن را ارائه مي‌دهد. در مطالعه حاضر داده‌هاي مغناطيس هوايي گستره استان تهران با استفاده از روش‌هاي برگردان قطب، مشتقات سويي، تبديل فراسو و فيلتر گراديان افقي بررسي و پردازش شده است. خطواره‌هاي شناسايي شده حاصل از بررسي تطبيقي ناهنجاري‌هاي مغناطيسي با روندهاي گسلي و در خاتمه با توزيع زمين‌لرزه‌هاي محدوده استان تهران مقايسه و مورد بازبيني قرارگرفت. نتايج اين بررسي‌ها نشان مي‌دهد كه بسياري از ساختارهاي گسلي و رويدادهاي لرزه‌اي منطبق بر خطواره‌هاي مغناطيسي هستند. به عبارت ديگر اغلب گسله‌هاي شناسايي شده منطقه، پي‌سنگ مغناطيسي را قطع كرده‌اند و بنابراين توانمندي ايجاد زمين ‌لرزه بزرگ را دارند.