تصميم‌گيري ادراكي در موقعيت‌هاي واقع‌گرايانه با تلفيق شواهد بصري و نشانه‌هاي اجتماعي: مدل رانش انتشار به ‌عنوان ابزار تحليلي

مقدمه: در موقعيت‌هاي واقع‌گرايانه، تصميم‌گيري‌ها عمدتاً بر اساس تركيبي از اطلاعاتي كه از منابع مختلف به دست مي‌آيند، صورت مي‌گيرد. هدف اصلي اين مطالعه، بررسي تأثيرات اطلاعات اجتماعي بر تصميم‌گيري در حضور شواهد حسي، و مطالعه نحوه وقوع اين تأثيرات بود. روش كار: در پژوهش حاضر با استفاده از آزمون تصميم‌ گيري ادراكي، آزمايشي در مورد تصميم ‌گيري در حضور شواهد حسي و اجتماعي طراحي شد، تا با استفاده از آن، تأثيرات اجتماعي هنجاري به حداقل رسد و تنها بر تأثيرات اجتماعي اطلاعاتي تمركز شود. معناداري تحليل ‌هاي رفتاري با استفاده از آزمون ‌هاي آماري انجام شد و مدل رانش انتشار تعميم ‌يافته براي بررسي چگونگي فرايند تصميم ‌گيري استفاده شد. يافته‌ها: نتايج نشان مي‌دهند كه اطلاعات اجتماعي به طور قابل‌توجهي دقت تصميم‌گيري شركت‌كنندگان را افزايش مي‌دهد، حتي زماني كه شركت‌كنندگان اطلاعات را از شركاي با دقت پايين دريافت مي‌كنند. افزايش صحت شركت‌كننده به طرز چشمگيري با ميزان درستي اطلاعات اجتماعي دريافت ‌شده (از شريك با صحت بالاتر نسبت به شريك با صحت پايين‌تر) افزايش مي‌يابد، در حالي‌ كه قطعيت شريكان تأثير چنداني روي اين بهبود نمي‌گذارد. در آناليزهاي مربوط به مدل رانش انتشار از مقايسه داده‌ هاي مربوط به آزمايش مرجع و داده ‌هاي همراه با اطلاعات اجتماعي، در يافتيم تمام پارامترهاي تصميم‌گيري از جمله پارامترهاي آستانه تصميم، نقطه شروع و نرخ رانش به صورت معناداري متفاوت هستند و آستانه تصميم و نقطه شروع در آزمايشات همراه با اطلاعات اجتماعي بيشتر از حالت مرجع و نرخ رانش كمتر از حالت مرجع است، اما تفاوت‌هاي دقت ميان مواجهه با شركاي با دقت بالا و پايين عمدتاً تحت‌تأثير پارامتر نقطه شروع قرار دارند. نتيجه‌گيري: در آخر، اين مطالعه در پژوهش‌هاي مرتبط با تصميم‌گيري، رفتار انساني و بهبود كيفيت تصميم‌گيري‌ها مفيد است و به ما در درك بهتر اثر اطلاعات اجتماعي بر فرايند تصميم‌گيري افراد كمك مي‌كند.