مدل ساختاري نقش راهبردهاي تنظيم شناختي هيجان با ميانجي‌گري ادراك استعاري زمان در پيش‌بيني رفتار پرخطر نوجوانان

مقدمه: در تنظيم شناختي هيجان و رفتارهاي پرخطر در نوجوانان ادراك زمان نقش بازي مي‌كند. از اين ‌رو، هدف اين مطالعه تعيين روابط ساختاري بين تنظيم شناختي هيجان با رفتار پرخطر نوجوانان با نقش ميانجي ادراك استعاري زمان بود. روش كار: روش اين مطالعه همبستگي به روش معادلات ساختاري بود. جامعه آماري شامل نوجوانان شهر تهران از مهر 1401 تا خرداد 1402 بود. بدين ‌منظور، از بين نوجوانان شهر تهران به ‌صورت نمونه‌گيري در دسترس 400 نفر انتخاب شدند. شركت‌كنندگان پرسشنامه‌هاي خطرپذيري نوجوانان، ادراك استعاري زمان و تنظيم شناختي هيجان را تكميل كردند. براي تحليل داده‌هاي توصيفي از نرم‌‌افزارSPSS-26  و براي ارزيابي دستيابي به مدل برازش‌شده از نرم‌افزار AMOS-8.8 استفاده شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد؛ مدل مورد مطالعه از برازش مناسب برخوردار است و مدل تحليلي رابطه بين راهبردهاي تنظيم شناختي هيجان با رفتار پرخطر نوجوانان با نقش ميانجي ادراك استعاري زمان معنادار است. از طرفي، با افزايش راهبرد تنظيم شناختي هيجان منفي، ادراك استعاري زمان نوجوانان كمتر مي‌شود و همچنين با افزايش راهبرد تنظيم شناختي هيجان مثبت، ادراك استعاري زمان نوجوانان بيشتر مي‌شود. نتيجه‌گيري: بر اين اساس مي‌توان نتيجه گرفت؛ در تنظيم شناختي هيجان نوجوانان با رفتارهاي پرخطر آنها، درك زمان به ‌صورت استعاري مي‌تواند نقش ميانجي بازي كند. از اين ‌رو، روان شناسان رشدي كه در حوزه نوجواني مطالعه مي‌كنند، بايد به درك زمان به ‌صورت استعاري همراه با تنظيم شناختي هيجان و مولفه‌هاي آن توجه كنند.