نقش گردشگري در تحولات هويت كالبدي سكونتگاه‌هاي روستايي مطالعه موردي: محور ارتباطي دزلي- هجيج، بخش اورامان- شهرستان سروآباد

گردشگري به‌عنوان يك فعاليت اجتماعي- اقتصادي نقش مؤثري در ابعاد اقتصادي، اجتماعي، كالبدي و فرهنگي سكونتگاه‌هاي روستايي ايفا مي‌كند كه مي‌تواند تأثيرات قابل‌توجهي را بر روي هويت كالبدي روستايي برجا بگذارد. هدف تحقيق حاضر ارزيابي اثرات گردشگري در تحولات هويت سكونتگاه‌هاي روستايي در منطقه اورامان شهرستان سروآباد در استان كردستان است. ازاين‌رو، تحقيق حاضر از نوع توصيفي- تحليلي مبتني بر گردآوري داده‌ها با استفاده از پرسشنامه است. جامعه آماري تحقيق 7 روستاي واقع در محور ارتباطي دزلي- هجيج در بخش اورامان است كه بر اساس داده‌هاي سرشماري نفوس و مسكن 1395 داراي 1572 خانوار بوده كه با استفاده از فرمول كوكران تعداد 306 خانوار به‌عنوان نمونه انتخاب‌شده است. براي تجزيه‌وتحليل داده‌ها از آزمون‌هاي آماري t تك نمونه‌اي و تحليل عاملي استفاده‌شده است. يافته‌هاي تحقيق نشان داد كه توسعه گردشگري در روستاهاي نمونه در بعد تداوم در زمان از قبيل كيفيت ساخت‌وساز مسكن (67/3)، بهداشت و پاكيزگي محيط روستا (39/3) و تغييرات كاربري اراضي (78/3) و بعد وحدت و كثرت از قبيل طرح و شيوه معماري مساكن (01/3) و معماري و سيماي معابر عمومي (23/3) و بعد تمايز و تشابه از قبيل تناسب با زندگي روستايي (58/3) و روستاگرايي يا همخواني با مكان (43/3) تأثير مثبتي بر روي ابعاد كالبدي سكونتگاه‌هاي روستايي منطقه داشته است. نتايج تحليل عامل اكتشافي نشان داد كه توسعه گردشگري نقش مهمي در تحولات هويت كالبدي روستايي منطقه دارد. به‌طوري‌كه عامل تناسب با زندگي روستايي منطقه با مقدار ويژه 6/13 و 27 درصد از واريانس كل بيشترين تأثير را در بين عوامل به خود اختصاص داده است