ارزيابي شاخص‌هاي عيني شهر سبز در كلان‌شهر مشهد

شهر سبز يكي از رويكردهاي توسعه پايدار است كه سبب كاهش ردپاي محيط‌زيستي شهرها مي‌شود. هدف اين پژوهش ارزيابي وضعيت كلان‌شهر مشهد ازنظر ويژگي‌هاي عيني شهر سبز است. در اين پژوهش از 14 شاخص سرانه برق مصرفي، سرانه فضاي سبز، تراكم جمعيت، برخورداري از آب، برخورداري از فاضلاب، شبكه حمل‌ونقل عمومي برتر، حمل‌ونقل انبوه شهري، كاهش ترافيك، سرانه سالانه ضايعات توليدي، مونواكسيد كربن، ميزان غلظت دي‌اكسيد نيتروژن، ميزان غلظت دي‌اكسيد گوگرد، ميزان غلظت ذرات معلق و كيفيت هوا استفاده‌شده است. اين پژوهش به لحاظ هدف از نوع كاربردي و به لحاظ ماهيت از نوع توصيفي – تحليلي است. به‌منظور تعيين اهميت شاخص‌هاي تحقيق از روش آنتروپي شانون و جهت تعيين وضعيت مناطق شهر مشهد ازنظر شاخص‌هاي شهر سبز از روش تصميم‌گيري چند معياره ويكور استفاده‌شده است. نتايج تحقيق نشان داد كه اكثر مناطق شهر مشهد در شرايط متوسط و پايين‌تر از متوسط ازنظر ويژگي‌هاي شهر سبز قرار دارد و تنها منطقه نه در وضعيت بسيار خوبي ازنظر ويژگي‌هاي شهر سبز قرار دارد. به‌طوركلي ميانگين ويكور در شهر مشهد (0.636) گوياي ضرورت برنامه‌ريزي جامع در حوزه برنامه‌ريزي اكولوژيك با رويكرد شهر سبز و ارائه چارچوب برنامه‌ريزي سازماني در جهت تحقق آن در كلان‌شهر مشهد است كه مديريت شهري، سازمان آب، اداره برق و ساير دستگاه‌هاي مربوطه از طريق هم‌افزايي و مديريت جامع و يكپارچه مي‌توانند در جهت تحقق آن برآيند.