بررسي جايگاه سياسي غريبان در حكومت نظام‌ شاهيان

غريبان يا آفاقيان مهاجراني عمدتاً شيعه بودند كه از نقاط مختلف، به‌ويژه ايران به هند رفتند و در دوره  نظام‌شاهيان در دكن نقش مهمي ايفا كردند. اين پژوهش با رويكرد توصيفي- تحليلي و مبتني بر منابع كتابخانه‌اي، درصدد يافتن پاسخ براي اين پرسش است كه: اين گروه از مهاجران از چه جايگاه سياسي در دوره نظام‌شاهيان برخوردار بودند و چه علل يا عواملي در تحكيم يا تضعيف موقعيت سياسي و اجتماعي آنان دخالت داشت؟ يافته‌هاي پژوهش حكايت از اين دارد كه در نيمه اول حكومت اين سلسله، غريبان از موقعيت عالي برخودار بودند و موفق شدند منشأ خدمات مهم سياسي و فرهنگي در جامعه ميزبان باشند، اما پس از ضعف هيئت حاكمه و افزايش رقابت‌ غريبان با دكنيان، موقعيت آنها متزلزل شد و شمار زيادي از غريبان به سرزمين‌هاي مجاور مهاجرت كردند. گرچه با بهبود شرايط سياسي، تعدادي از آنها دوباره به احمدنگر بازگشتند، اما ديگر هرگز نتوانستند به موقعيت پيشين خود دست يابند.