اعتبارسنجي و تحليل عاملي تائيدي نسخه فارسي مقياس خودادراكي كودكان

زمينه و هدف: خودادراكي، قضاوت افراد را در مورد توانايي هاي خود به منظور دستيابي به يك هدف خاص منعكس مي كند؛ بنابراين با توجه به اهميت اين مؤلفه در تقويت تحول كودكان و همچنين كمبود ابزار معتبر و كافي در كشور ايران براي سنجش خودادراكي كودكان، پژوهش حاضر با هدف اعتبار سنجي و تحليل عاملي تائيدي نسخه فارسي مقياس خود ادراكي كودكان (هارتر، 2012) در بين گروهي از دانش آموزان ايراني انجام شد. روش: روش پژوهش حاضر توصيفي از نوع همبستگي است. جامعه آماري پژوهش شامل تمامي دانش آموزان دختر سنين 10 تا 12 ساله شهر تهران در سال تحصيلي 1401-1400 بود كه با استفاده از روش نمونه گيري در دسترس 347 دانش آموز انتخاب شدند. براي انجام تحليل هاي آماري از نرم افزارهاي AMOS و SPSS24 استفاده شد.يافته ها: پس از ترجمه و اخذ نظرات كارشناسان خبره و آزمودني ها، روايي صوري مقياس تأييد شد. نتايج تحليل عاملي تأييدي نيز نشان داد كه در نمونه دانش آموزان ايراني ساختار شش عاملي مقياس با داده ها برازش مطلوبي داشت. مقادير ضرايب همساني براي خرده مقياس‌هاي صلاحيت تحصيلي، صلاحيت اجتماعي، صلاحيت ورزشي، ظاهر فيزيكي، هدايت رفتاري، و خودارزشي كلي به ترتيب برابر با 0.76، 0.65، 0.73، 0.81، 0.70، و 0.79 به دست آمد. نتيجه گيري: در مجموع نتايج مطالعه حاضر نشان داد كه مقياس خود ادراكي كودكان براي سنجش ادراك كودكان نسبت به قابليت هاي خود در دانش آموزان ايراني ابزاري روا و معتبر است. اين ابزار مي تواند جهت اندازه گيري خودادراكي در بخش هاي پژوهشي و درماني مورد استفاده قرار گيرد.