مقايسه ظرفيت نگهداري تلاش و علاقه براي اهداف بلندمدت و تاب آوري در سطوح متفاوت انتقال در داستان هاي مرتبط با موفقيت

زمينه و هدف: داستان ها داراي چنان قدرتي هستند كه مي توانند خوانندگان را وارد دنياي تخيلي كنند و تغييراتي را در خوانندگان موجب شوند؛ در واقع داستان ها مي توانند خوانندگان را به نوعي به مكان ها و زمان هاي متفاوتي ببرند. در همين راستا مطالعه حاضر با هدف مقايسه ظرفيت نگهداري تلاش و علاقه براي اهداف بلندمدت و تاب آوري در سطوح متفاوت انتقال در داستان هاي مرتبط با موفقيت انجام شد. روش : در اين مطالعه علي - مقايسه اي، از بين دانش آموزان دختر و پسر مدارس دوره متوسطه يكم شهر رشت (1399)، 200 دانش آموز با روش نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند. در ابتدا پنج داستان كوتاه در رابطه با موفقيت به آنها داده شد تا مطالعه كنند. پس از مطالعه داستان ها، دانش آموزان به فرم كوتاه مقياس انتقال (آپل و همكاران، 2015)، مقياس كوتاه ثبات (داكورث و كيون، 2009) و مقياس تاب آوري كانر-داويدسون (كانر و داويدسون ، 2003) پاسخ دادند. با استفاده از فرم كوتاه مقياس انتقال (آپل و همكاران، 2015)، سطوح درآميختگي دانش آموزان در داستان هاي مرتبط با موفقيت سنجيده شد. در پايان تحليل داده ها با نرم افزار SPSS24 و با استفاده با روش تحليل واريانس چند متغيره انجام شد. يافته ها: نتايج به دست آمده نشان داد كه بين ظرفيت نگهداري تلاش و علاقه براي اهداف بلندمدت و تاب آوري در دو گروه تفاوت معناداري وجود دارد (0/001 P). شركت كنندگان گروه سطح بالا انتقال داستان، از ظرفيت نگهداري تلاش و علاقه براي اهداف بلندمدت (29/52) و تاب آوري (67/05) بيشتري از خود نشان دادند (0/001 P). نتيجه گيري: بر اساس نتايج به دست آمده مي توان چنين استدلال كرد كه انتقال داستان نوع خاصي از ايجاد انگيزه و موفقيت است كه باعث شده دانش آموزان در داستان ها و تأثيرپذيري آنها از محتواي داستان ها غرق بشوند و از نظر انگيزشي و هيجاني ارتقا پيدا كنند.