پراكندگي پاليگورسكيت و مهم‌ترين كاني‌هاي رسي همراه در رسوب‌هاي دوران سنوزوئيك استان بوشهر

هدف از اين پژوهش، تعيين پراكندگي پاليگورسكيت و سيليكات هاي رسي همراه در بخشي از رسوب هاي دوران سنوزوئيك استان بوشهر بوده است. به اين منظور، تعداد 13 نمونه از اين سنگ ها جمع آوري و بخش رس آن ها با طيف سنج پراش پرتو ايكس و ميكروسكوپ الكتروني روبشي بررسي گرديد. نتايج نشان داد كه برخي از رسوب ها، داراي كاني پاليگورسكيت هستند، اما شواهدي از حضور اين كاني در شيل و مارن آهكي دوره كرتاسه پسين تا ائوسن يافت نشد. در بين سنگ هاي مورد بررسي، سازند آغاجاري (ميوسن-پليوسن) بيشترين مقدار پاليگورسكيت را دارد. كلريت، ايليت، اسمكتيت و كائولينيت به همراه كوارتز به عنوان ساير كاني هاي موجود در سنگ هاي رسوبي منطقه شناسايي شدند. تصاوير ميكروسكوپ الكتروني روبشي به خوبي حضور پاليگورسكيت را در برخي از سنگ هاي رسوبي منطقه نشان مي دهد. به نظر مي رسد كه در دوران سنوزوئيك، شرايطي چون درياچه هاي كم عمق بين كوهي و كولاب ها در منطقه حضور داشته اند.