كاني‌شناسي و كاني‌شيمي بيگانه سنگ‌هاي ديوريت-گابرويي سنگ‌هاي آتشفشاني منطقه‌ي منور (تبريز)، شمال غرب ايران

منطقه مورد بررسي در شمال غرب ايران و در پهنه البرز غربي _ آذربايجان قرار دارد. سنگ هاي ميزبان بيگانه سنگ هاي مورد بررسي از نوع آندزيت بازالتي و آندزيت هستند. بيگانه سنگ هاي موجود در سنگ هاي آتشفشاني شامل انواع گابرويي و ديوريتي هستند. كاني هاي اصلي تشكيل دهنده بيگانه سنگ ها شامل پلاژيوكلاز، آمفيبول و كلينوپيروكسن و كاني هاي فرعي بيوتيت، ارتوپيروكسن  و كاني هاي تيره هستند. بافت غالب بيگانه سنگ ها دانه اي و ريزسنگي پورفيري است. براساس شيمي كاني، تركيب پلاژيوكلاز، آمفيبول، پيروكسن و بيوتيت به ترتيب عبارتند از اليگوكلاز تا آندزين، چرماكيت تا هورنبلند، اوژيت و استونيت. آمفيبول هاي بيگانه سنگ ها بر پايه مقدار AlIV (كمتر از 1/5 درصد)، در قلمرو كرانه ي فعال قاره اي وابسته به فرورانش قرار دارند. دما-فشارسنجي بيگانه سنگ ها  با استفاده از مقدار كاتيوني آلومينيوم كل، نشان دهنده فشار5.8 ± 0.6 كيلوبار و دماي حدود ۸۰2 درجه ي سانتيگراد در محيط تبلور است. كلينوپيروكسن هاي مورد بررسي با تركيب نيمه قليايي همخواني خوبي با محيط زمين ساختي كمان ماگمايي دارند. همچنين كلينوپيروكسن ها در فشارهاي كم تا متوسط تشكيل شده اند كه بيانگر تبلور آنها طي صعود ماگما و در اعماق متفاوت است. مقدار آهن سه ظرفيتي در كلينوپيروكسن ها نشان دهنده گريزندگي بالاي اكسيژن ماگماست. كلينوپيروكسن هاي بيگانه سنگ هاي ديوريت-گابرويي در فشار 12 كيلوبار و دماي حدود 1050 درجه سانتيگراد تشكيل شده اند.