بررسي اثر نوع حلال، تركيب نمك فلز مركزي و تيمار حرارتي بر محتواي آلي، بازده و قدرت كورديناسيون در چارچوب‌هاي آلي فلزي پايه منيزيم با استفاده از آناليز عنصري و اسپكتروسكپي مادون قرمز تبديل فوريه

در بررسي حاضر اثر نوع حلال، تركيب نمك فلز مركزي و تيمار حرارتي بر بازده و قدرت كئوردينه شدن و محتواي آلي چارچوب هاي فلز-آلي پايه منيزيم با آناليز عنصري و طيف سنجي زير قرمز تبديل فوريه بررسي گرديده است چارچوب‌هاي آلي فلزي مختلف با استفاده از نمك‌هاي مختلف فلز مركزي و نيز حلالهاي مختلف سنتز شدند. تشكيل چارچوب هاي فلز-آلي با طيف سنجي هاي زير قرمز تبديل فوريه و فرابنفش -مريي، تصويرهاي ميكروسكوپ الكتروني روبشي و طيف سنجي پراش انرژي پرتو ايكس تاييد گرديد. محتوي آلي نمونه هاي سنتزي با آناليز عنصري تعيين گرديد نتايج نشان داد كه محتواي آلي چارچوبهاي فلز-آلي وابسته به حلال و تيمار گرمايي ولي مستقل از نوع نمك فلز مركزي مي باشد. با طيف سنجي زير قرمز تبديل فوريه قدرت كئوردينه شدن Mg-O تشكيل شده بررسي و مقايسه گرديد. نتايج نشان داد كه نوع حلال و تركيب نمك فلز به طور معناداري بر بازده و قدرت پيوند كئورديناسيون Mg-O تاثير گذار است. نمك هاي فلزي و حلا ل هايي كه قابليت رقابت در فرآيند كئوردينه شدن را ندارند، بازده را افزايش مي دهند. پيوند تشكيل شده در حلال آپروتيك به واسطه نقش آن در تثبيت مواد واسطه فرآيند كئوردينه شدن قو يتر از حلال پروتيك ارزيابي گرديد. تيمار گرمايي محتواي آلي چارچوبهاي فلز-آلي را از طريق حذف حلال كئوردينه شده كم مي كند و نيز منجر به وقوع درجاتي از ديمرشدن دوباره ليگاند مي شود. اين يافته ها مي تواند دروازه اي جديد را در مهندسي چارچوبهاي فلز-آلي باز كند