نقش حمايت اجتماعي و رضايت از زندگي بر فرسودگي تحصيلي دانشجويان دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي زاهدان در سال 1402

مقدمه: فرسودگي تحصيلي در دانشجويان به‌ معني ايجاد احساس خستگي نسبت به انجام تكاليف درسي، داشتن نگرش بدبينانه نسبت به تحصيل و مطالب درسي و احساس بي‌كفايتي تحصيلي است. پژوهش حاضر، با هدف بررسي نقش حمايت اجتماعي و رضايت از زندگي در فرسودگي تحصيلي دانشجويان دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي زاهدان صورت گرفت.مواد و روش‌ها: در اين مطالعه مقطعي (توصيفي-تحليلي)، تعداد 162 نفر دانشجوي دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي زاهدان با روش نمونه‌گيري تمام شماري، طبق معيارهاي ورود وارد مطالعه شدند .ابزار پژوهش شامل پرسشنامه فرسودگي تحصيلي Breso و همكاران، پرسشنامه رضايت از زندگي Diener  و پرسشنامه مقياس چندبعدي حمايت اجتماعي ادراك شده Zimet بود. اطلاعات جمع آوري شده وارد نرم افزار SPSS نسخه 18 شد و با استفاده از آزمون تي، آناليز واريانس و تحليل رگرسيون خطي تجزيه و تحليل شد. يافته‌ها: با توجه به نتايج به دست آمده، 65.4 % (106 نفر) از دانشجويان در سطح بالاي فرسودگي تحصيلي قرار داشتند. نمرات حمايت اجتماعي (0.84±4.53) و رضايت از زندگي (4.07 ±13.38) در بيشتر دانشجويان نيز در گروه متوسط بود. تجزيه و تحليل داده‌ها، اختلاف معني‌داري در ميانگين حمايت اجتماعي، رضايت از زندگي و فرسودگي تحصيلي با جنس و ترم تحصيلي نشان نداد (0.05 p) . نتايج حاصل از تحليل رگرسيون بدين گونه بود كه رضايت از زندگي و حمايت اجتماعي، هر دو تاثير معكوس و معنادار (0.156-=β  و 0.290-=β ) بر فرسودگي تحصيلي داشتند.نتيجه گيري:  با توجه به يافته‌هاي مطالعه حاضر، بيشتر دانشجويان دندانپزشكي مورد مطالعه ما ، از سطح بالاي فرسودگي تحصيلي برخوردار بودند و حمايت اجتماعي و رضايت از زندگي اكثر دانشجويان نيز در سطح مطلوبي قرار نداشت. از آنجايي كه حمايت اجتماعي و رضايت از زندگي، تاثير معكوس و معناداري بر فرسودگي تحصيلي داشتند، با افزايش اين دو مولفه مي‌توان سهم بزرگي در كاهش ميزان فرسودگي تحصيلي در بين دانشجويان داشت.