تاثير تابش پالس ليزر بر درمان توده فضاگير داخل جمجمه با روش فتوترمال

مقــدمه: اگرچه كه درصد ابتلا به توده فضاگير داخل جمجمه (ICSOL) با افزايش سن افزايش مي‌يابد و درصد ابتلا به آن نسبت به ساير سرطان‌ها حدود‌ 1% است اما اين سرطان متاسفانه كمترين ميزان زنده‌ماندن را به خود اختصاص داده است. همچنين، اين سرطان بيش از هر بيماري‌ ديگري باعث مرگ كودكان شده است كه بيانگر اهميت بررسي دقيق بيماري، روند پيشرفت و روش‌هاي درمان اين بيماري است. نظريه و روش: فرايند درمان با حل معادلات سه بعدي انتقال زيست - گرمايي پنس با انباشتگي نانوميله‌هاي طلا در ناحيه تومور، در نظر گرفتن ضرايب بافت و تومورِ تابع دما و با لحاظ‌كردن شرايط اوليه و مرزي با روش اجزائ محدود (FEM) شبيه‌سازي مي‌شود و تاثير به كارگيري تابش پالسي ليزر با زمان روشن - خاموش مورد بررسي قرار مي‌گيرد. يافته‌ها: نتيجه بررسي‌ها نشان مي‌دهد كه به كارگيري فرايند روشن - خاموش تابش ليزر  تاثير بسزايي در كنترل دماي مرز بالايي تومور در ناحيه‌هاي نزديك به محور تقارن ليزر دارد و با توجه به اينكه در زمان خاموش‌شدن ليزر امكان انتقال گرماي اين نقاط به ساير نقاط از طريق رسانش گرمايي بافت و تومور و نيز پرفيوژن خون وجود دارد، دماي اين ناحيه در بازه زماني خاموشي ليزر كاهش مي‌يابد. در‌حالي‌كه تغييرات دماي ساير نواحي تومور نسبت به اين ناحيه كمتر است. بنابراين، اين روش مي‌تواند به عنوان شيوه‌اي توانمند براي كنترل دماي ناحيه مركزي و موفقيت فرايند درمان به كار گرفته شود