زيست اخلاقي از ديدگاه عبدالرحمان جامي (با نگاهي بر كتاب هفت اورنگ)

زمينه: ادبيات مكتوب هر سرزمين مشعل پر نور خرد و دانش گذشتگان فرا راه حال و آينده است ودر ميان سرزمين هاي مختلف، ادبيات كهن ايران زمين به عنوان يكي از بهترين آثار مكتوب ادبيات جهان داراي جايگاه ويژه اي ست. توجه به مضامين معنوي و مولفه هاي اخلاقي در رفتارهاي فردي و اجتماعي، از راه هاي دستيابي به كمال است و اين دليلي است كه شاعران و نويسندگان بزرگ پارسي زبان در اشعار و آثار خود به اخلاقيات توجه بسياري نشان داده و آنها را  بر آن داشته تا پرداختن به مقوله ي حكمت عملي و اخلاق را مورد توجّه خويش قرار دهند. يكي از ادباي ايران زمين كه توجه ويژه اي به مقوله اخلاق داشته است عبدالرحمان جامي است. از اين رو، پژوهش حاضر به دنبال بررسي زيست اخلاقي از ديدگاه عبدالرحمان جامي است و براي دستيابي به اين هدف كتاب هفت اورنگ جامي را به شكل خاص مورد بررسي قرار داده است.  نتيجه گيري: جامي همچون عارف و موعظه گر ديني سعي كرده تعاليم ديني و اخلاقي را به مخاطب بياموزد و همچون يك جامعه شناس در اجتماعش ظاهر شده و سعي دارد تعاليم و آموزه هاي اخلاقي را به مخاطبش منتقل كند. به طور كلي مفاهيم اخلاقي و تربيتي اصلي اشعار جامي در هفت اورنگ عبارتند از: اخلاص، ادب، انسانيت، دوري از حسد و بخل، تواضع، جوانمردي، جود و بخشش، حسن خلق، راستي و صداقت ، صبر، دوري از طمع ورزي، عدل، عفو و بخشش، علم دوستي و دانش افزايي، ورع و پرهيزكاري و وفاي به عهد و تعهد است.