ارتباط مولفه هاي يادگيري سازماني و اشتياق كاري : نقش ميانجي رهبري اخلاقي

زمينه: يكي از راه هاي كسب مزيت رقابتي پايدار، تاكيد بر آموزش كاركنان و بالا بردن اطلاعات و دانش ايشان از طريق يادگيري سازماني است. از اين رو پژوهش حاضر با هداف بررسي ارتباط مولفه هاي يادگيري سازماني و اشتياق كاري با تاكيد بر نقش ميانجي رهبري اخلاقي شكل گرفت روش:  اين تحقيق كاربردي، مطالعه اي اكتشافي و در زمره پژوهش هاي همبستگي بود. جامعه آماري كاركنان شهرك صنعتي كاويان خراسان با جمعيتي بالغ بر 12000  نفر مي باشد، با نمونه گيري تصادفي ساده، نمونه اي به حجم  375 نفر انتخاب شد. از پرسشنامه اخلاق حرفه اي در يادگيري سازماني جهت جمع آوري داده ها استفاده شد. جهت تجزيه و تحليل داده ها از تحليل عاملي اكتشافي و معادلات ساختاري و نرم افزار SPSS وSMART PLS  استفاده گرديد يافته ها: بر اساس يافته ها تحقيق حاضر ضريب مسير يادگيري سازماني و اشتياق كاري ، ضريب مسير متغير رهبري اخلاقي و اشتياق كاري ، ضريب مسير تعهد مديريت و اشتياق كاري مثبت است درنتيجه ضرايب مسير معنادار هستند. همچنين ضريب مسير ديد سيستمي و اشتياق كاري ، ضريب مسير فضاي باز و آزمايشگري و اشتياق كاري و ضريب مسير انتقال و يكپارچه سازي دانش و اشتياق كاري مثبت است درنتيجه ضرايب مسير معنادار هستند. در نهايت مشخص شد مدل از برازش مناسب برخوردار است. نتيجه گيري: نتايج تحقيق نشان داد كه در يادگيري سازماني در شهرك صنعتي كاويان داراي چهار  بعد: تعهد، ديدسيستمي، فضاي باز و آزمايش گري و در نهايت انتقال و يكپارچه سازي دانش مي باشد كه با اشتياق كاري رابطه دارند و در اين رابطه رهبري اخلاقي نقشي بارز ايفا مي كند.