اثر شاخص استرس مالي بر روي بازدهي صندوق‌هاي سرمايه‌گذاري مشترك

هدف اين پژوهش بررسي تأثير شاخص استرس مالي بر عملكرد صندوق‌هاي سرمايه‌گذاري مشترك (به تفكيك شامل صندوق‌هاي سرمايه‌گذاري در سهام و صندوق‌هاي سرمايه‌گذاري مختلط) در بازار سرمايه ايران طي دورۀ زماني فروردين‌ماه 1390 تا آذرماه 1400 است. براي اين‌منظور، از روش تحليل مؤلفۀ اصلي براي ساخت شاخص استرس مالي استفاده ‌شده و در ادامه با استفاده از مدل خودرگرسيون تغيير رژيم «ماركف» اثر استرس مالي بر بازدهي صندوق‌هاي سرمايه‌گذاري مشترك در دو رژيم بازدهي بالا و بازدهي پايين مورد بررسي قرار گرفته است. نتايج نشان مي‌دهد كه استرس مالي در رژيم بازدهي بالا اثر منفي بر بازدهي صندوق‌هاي سرمايه‌‌گذاري در سهام و مختلط داشته است. در رژيم با بازدهي پايين نيز استرس مالي اثر مثبت بر بازدهي صندوق‌هاي سرمايه‌گذاري در سهام و مختلط داشته است؛ به‌ اين‌صورت كه اثر افزايش استرس مالي در حالت بازدهي بالاي صندوق‌ها، بزرگ‌تر از اثر اين افزايش در رژيم بازدهي پايين صندوق‌ها است. به‌عبارت ديگر، اثر منفي افزايش استرس مالي بر بازدهي صندوق‌ها، زماني‌كه صندوق‌هاي سرمايه‌گذاري در رژيم بازدهي بالا قرار دارند بزرگ‌تر از اثر مثبت افزايش استرس مالي بر بازدهي صندوق‌ها در رژيم بازدهي پايين است. اين وضعيت بر عدم تقارن در تأثير استرس مالي بر بازدهي صندوق‌هاي سرمايه‌گذاري دلالت دارد.