نقد ديدگاه انسان‌شناختي نظرية واقعيت‌درماني گلاسر بر اساس ديدگاه انسان‌شناختي امام علي(ع) در نهج‌البلاغه

پژوهش حاضر با هدف شناسايي مباني انسان‌شناسي نظريه واقعيت درماني گلاسر و نقد آن بر اساس ديدگاه انسان‌شناختي امام علي(ع) در نهج‌البلاغه انجام شد. روش پژوهش حاضر، توصيفي تحليلي (مروري) است كه طبق آن ابتدا با مرور منابع موجود، مباني انسان‌شناسي نظريه گلاسر شناسايي و سپس از منظر نهج‌البلاغه بررسي و نقد شد. يافته‌ها نشان داد برخلاف گلاسر كه به جنبه‌هاي معنوي انسان توجه نكرده است، علي(ع) انسان را موجودي مادّي و معنوي مي‌دانند و زندگي‌اش را محدود به دنيا نمي‌دانند. نيز گلاسر انسان را مساوي با رفتار كلي مي‌داند، اما امام انسان را متشكل از عقل، قلب، روح، فطرت، نفس و بدن مي‌دانند. از نظر علي(ع) انسان توانايي شناخت واقعيات را دارد و ابزار آن ازجمله عقل را خداوند به وي عنايت نموده است. بر خلاف گلاسر كه انسان را فقط مسئول ارضاي نيازهايش در قالب جهان كيفي مي داند، علي(ع) انسان را مسئول كارهاي خود در دنيا و آخرت، ديگران، شهرها و حتي حيوانات مي دانند.