ارزيابي تأثير ادغام تصاوير ماهواره‌هاي لندست-8 و سنتينل-2 در برآورد پهنه‌هاي سيلابي

پايش دقيق آب هاي سطحي يكي از كاربردهاي مهم و ضروري در استفاده از سيستم هاي سنجش از راه دور است. برآوردن نيازهاي مطرح‌شده در استفاده از داده‌هاي سنجش از دور برداشت‌شده از سطح زمين در بسياري از كاربردها، تنها با استفاده از يك محصول و الگوريتم طبقه بندي‌كننده كافي و ممكن نيست و براي درك دقيق‌تر، ادغام داده ها مي‌تواند گزينه بهتري باشد. لذا در اين پژوهش از رويكردهاي مختلفي همچون به‌كارگيري تصاوير دو سنجنده، شاخص هاي استخراج آب و الگوريتم هاي طبقه بندي جهت شناسايي پهنه‌هاي آبي استفاده گرديد. در اين راستا ابتدا تصاوير سنجندهاي نوري لندست-8 و سنتينل-2 با يكديگر ادغام شدند كه در نتيجه آن وضوح مكاني اين سنجنده ها با حفظ اطلاعات طيفي، از 30 به 10 متر ارتقا يافت. سپس شاخص هاي استخراج آب همچون (NDWI, MNDWI, AWEI_sh, AWEI_nsh, WI) بر تصاوير ادغام شده اعمال شد و پس از تركيب آن با تصاوير اصلي ماهواره هاي منتخب، با استفاده از الگوريتم هاي طبقه بندي (SVM, Maximum Likelihood, Minimum Distance, Neural Network, Random Forest) محدوده مطالعاتي به دو دسته پهنه‌هاي آبي و غيرآبي طبقه بندي شد و در نهايت با استفاده از روش حداكثر رأي گيري كه از رويكردهاي ادغام در سطح تصميم گيري محسوب مي شود نتايج حاصل از تمام الگوريتم هاي طبقه بندي براي تصاوير قبل و بعد از سيلاب استان مازندران در واقعه سيلاب سال 1398 شمسي با يكديگر ادغام شدند. الگوريتم طبقه بندي جنگل تصادفي با دقت كلي 97.76 و 94.12 و ضريب كاپا 94.49 و 91.41 براي تصاوير قبل و پس از سيلاب بهترين عملكرد طبقه بندي در بين الگوريتم هاي مورداستفاده در اين پژوهش را داشت. ادغام الگوريتم هاي طبقه بندي نشان از بهبود عملكرد تفكيك پهنه‌هاي آبي و غيرآبي با افزايش دقت كلي تفكيك به 98.41 و 95.24 و ضريب كاپا 96.12 و 92.81 براي تصاوير قبل و پس از سيلاب داشت.