ارزيابي عدم قطعيت بارش ماهانه با به‌ كارگيري GCMها و روش ‌هاي تصحيح اريبي نگاشت چندكي

با توجه به درهم‌ تنيدگي سيستم اقليمي و رابطۀ غيرخطي اقيانوس و جو در آن، شناخت منشأ عدم قطعيت و لحاظ آن در پيش‌نگري‌ متغيرهاي اقليمي، به‌منظور ارزيابي مناسب سياست‌هاي سازگاري و كاهش گازهاي گلخانه‌اي از اهميت بسياري برخوردار است. هدف از مطالعۀ حاضر، كمي‌سازي عدم قطعيت متوسط بارش ماهانه در دوره‌هاي تاريخي و آينده با توجه به مدل‌هاي گردش عمومي جو، روش‌هاي تصحيح اريبي، سناريوهاي SSP و دوره‌هاي پيش‌نگري است. بر اين اساس، خروجي 10 مدل‌ منتخب گردش عمومي جو با استفاده از روش‌هاي مختلف تصحيح اريبي نگاشت چندكي براي محدودۀ مطالعاتي رفسنجان اصلاح شد و جهت بررسي عدم قطعيت مرتبط با سناريوهاي SSP و دوره‌هاي پيش‌نگري، روش تصحيح اريبي مناسب انتخاب گرديد. به‌منظور كمي‌سازي عدم قطعيت موارد مذكور نيز از دو معيار آماري انحراف معيار و دامنۀ ميان چاركي استفاده گرديد. نتايج حاصل نشان دادند كه در دوره تاريخي، انحراف معيار و دامنۀ ميان چاركي ميانگين بارش ماهانه براساس نوع روش تصحيح اريبي و GCM نسبت به دورۀ آتي كم‌تر است. هم‌چنين در دوره‌هاي تاريخي و آينده، انحراف معيار و دامنۀ ميان چاركي ميانگين بارش ماهانه براساس نوع روش تصحيح اريبي كم‌تر از انحراف معيار و دامنۀ ميان چاركي محاسبه‌شده برحسب نوع مدل GCM است. به‌طور كلي براي دورۀ آتي، عدم قطعيت دوره‌هاي پيش‌نگري و انتخاب GCM نسبت به دو منشأ ديگر عدم قطعيت (روش تصحيح اريبي و سناريوها) بيش‌تر بوده و نيازمند ارزيابي دقيق‌تري هستند. نتايج حاصل از اين مطالعه مي‌تواند به درك بهتري از منشأ‌هاي مختلف عدم قطعيت‌هاي طبيعي در‌ پيش‌نگري‌هاي تغيير اقليم كمك كند.