تأثير آموزش برنامه‌ كاهش استرس مبتني بر حضور پوياي در لحظه بر يادگيري و يادداري درس فارسي دانش‌آموزان دختر متوسطه‌ اول شهر زابل

اين پژوهش با هدف تأثير آموزش برنامه‌ كاهش استرس مبتني بر حضور پوياي در لحظه بر يادگيري و يادداري درس فارسي دانش‌آموزان دختر انجام شد. روش پژوهش از نوع نيمه‌آزمايشي و از نوع پيش‌آزمون‌ـ پس‌آزمون با گروه كنترل بود. جامعه‌ آماري اين پژوهش شامل تمامي دانش‌آموزان دختر متوسطه‌ اول شهر زابل در سال تحصيلي 1400ـ1399 بود كه از بين آنها سي دانش‌آموز با روش نمونه‌گيري خوشه‌اي چندمرحله‌اي انتخاب و به‌صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل قرار گرفتند. گروه آزمايش در يك دوره‌ هشت‌جلسه‌اي نود دقيقه‌اي آموزش برنامه‌ كاهش استرس مبتني بر حضور پوياي در لحظه شركت كردند. براي گردآوري داده‌ها از آزمون محقق‌ساخته‌ پيشرفت تحصيلي استفاده شد. داده‌ها با استفاده از روش تحليل كوواريانس تحليل شد. يافته‌ها نشان داد كه آموزش برنامه‌ كاهش استرس مبتني بر حضور پوياي در لحظه بر يادگيري و يادداري درس فارسي دانش‌آموزان دختر متوسطه‌ اول شهر زابل مؤثر است؛ به‌طوري‌كه اندازه‌ اثر بر يادگيري دانش‌آموزان 0.57 و بر يادداري دانش‌آموزان 0.64 بود. ازاين‌رو مي‌توان گفت كه با به‌كار بستن برنامه‌ كاهش استرس مبتني بر حضور پوياي در لحظه مي‌توان يادگيري و يادداري دانش‌آموزان را افزايش داد.