آنتروپي و اثرات واهمدوسي در رادار چلانده دو مدي كوانتومي

در اين مقاله براي اولين بار به محاسبه‌ و بررسيِ رفتار كيفيِ آنتروپي و اثرات واهمدوسي در رادار چلانده دومدي كوانتومي زماني‌كه هدف حضور دارد و سيگنال توليد شده به سمت هدف ارسال مي‌شود، پرداخته مي‌شود. به طور كلي، واهمدوسي با كاهش خلوص حالت سامانه، يعني انتقال از حالت خالص به حالت آميخته همراه است. علاوه بر اين با بررسي آنتروپي، درهم‌تنيدگي سامانه را براي تعداد مؤثر فوتون‌ها در ورودي آشكارساز بررسي مي‌كنيم. افزون بر اين، شرايط مختلف مؤثر بر بهبود عملكرد يك آشكارساز كوانتومي در رادار چلانده دو مدي كوانتومي مورد ارزيابي قرار مي‌گيرد. حالت كوانتومي سامانه از حالت همدوس با افزايش دما و پارامتر چلاندگي (در دماهاي بالا) به حالت ناهمدوس تبديل مي‌شود. اثرات واهمدوسي با پارامتر چلاندگي و توان سيگنال نسبت عكس دارد. نسبت فوتون‌هاي دريافتي در گيرنده با پارامتر چلاندگي و توان سيگنال نسبت مستقيم دارد. افزايش نسبت فوتون‌هاي دريافتي در گيرنده، هم آنتروپي سامانه را افزايش مي‌دهد و هم اثرات واهمدوسي سامانه را كاهش مي‌دهد كه نتيجه بسيار مهمي است. علاوه بر اين، رفتارهاي كيفي‌ِ آنتروپي و خلوص كاملاً مشابه هستند.